Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
Lèvres d'or (Gouden lippen)

Lèvres d'or (Gouden lippen)

Man Ray (in 1967)

Vraag maar raak

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

Specificaties

Titel Lèvres d'or (Gouden lippen)
Materiaal en techniek Boekband , karton , papier , bladgoud en draad
Objectsoort
Assemblage > Driedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 38.5 cm
Breedte 25.5 cm
Diepte 6.5 cm
Makers Kunstenaar: Man Ray
Maker: Jean Petithory
Maker: Mercher
Inventarisnummer MB 1995/1 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: 1995
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1995
Leeftijd maker Circa 77 jaar
Gerechthebbenden © Man Ray Trust / ADAGP, c/o Pictoright Amsterdam 2018
Tentoonstellingen Een prikkelcollectie (2000)
Collectie - surrealisme (2017)
Surrealism and Beyond (2016)
Externe tentoonstellingen Dal nulla al sogno (2018)
Onderzoek Digitising Contemporary Art
Materiaal
Object
Geografische herkomst Verenigde Staten van Amerika > Noord-Amerika > Amerika

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

De titel van deze assemblage, Lèvres d’or, is een woordspel op une livre d’or (een pond goud) en un livre d’or (een gouden boek of gastenboek). Het object bestaat uit een oud boek waarvan de pagina’s zijn bewerkt: uit elke pagina is een rechthoekig vlak gesneden. Daarnaast heeft Man Ray het boek aan de binnenzijde van een spiegel voorzien en goudkleurige lippen op het omslag aangebracht. Door al deze aanpassingen verandert het boek in een make-updoos die door Man Rays modellen kon worden gebruikt. De schematisch weergegeven lippen en het opschrift lèvres d’or verwijzen naar een sleutelwerk van Man Ray uit 1934: het schilderij A l’heure de l’observatoire Les amoureux.

Op een zomeravond in 1929 ontmoet Man Ray de Amerikaanse Lee Miller in Parijs. Van huis uit was Miller vertrouwd met de fotografie: haar vader was amateurfotograaf en legde haar veelvuldig vast op de gevoelige plaat. Als tiener begint ze zelf te fotograferen en in de loop der jaren bekwaamt ze zich in dit medium. Ook heeft ze ervaring als fotomodel voor onder meer Edward Steichen. Tijdens haar ontmoeting met Man Ray stelt ze voor zijn assistente te worden. Er ontstaat zowel een professionele als een amoureuze relatie die drie jaar stand houdt. Na de breuk keert Miller in 1932 terug naar de Verenigde Staten. Man Ray intussen, verwerkt zijn verdriet met behulp van olieverf en doek. Twee jaar lang werkt hij aan A l’heure de l’observatoireLes amoureux, dat een foto van Millers lippen als uitgangspunt heeft.

Volgens Man Ray doen de ‘lippen’ op het grote doek van zich spreken. Het werk nam een prominente plek in op de tentoonstelling Fantastic Art. Dada, Surrealism (1936-1937) die Alfred H. Barr Jr., de eerste directeur van het Museum of Modern Art in New York, organiseert.[1] In 1971 komt het schilderij naar Museum Boijmans Van Beuningen ter gelegenheid van de grote retrospectieve tentoonstelling van de kunstenaar (zie Mon premier amour en Projet pour la toile ʻPremier amourʼ (huile)), waar ook deze assemblage wordt getoond. De ‘lippen’ sieren het omslag van de catalogus en de uitnodigingskaart. Na Rotterdam reist de tentoonstelling naar het Musée national d’art moderne in Parijs en vervolgens naar het Louisiana Museum of Modern Art in Denemarken.[2] Man Ray wil graag dat de tentoonstelling in het Philadelphia Museum of Art zal eindigen, in de stad waar hij was geboren. Het is dan ook een grote teleurstelling wanneer het Amerikaanse museum laat weten niet over de financiële middelen te beschikken om de tentoonstelling te bekostigen.[3]

Het motief van de lippen blijft Man Ray fascineren. Zo is het ook aanwezig in een bundel surrealistische gedichten van Paul Éluard, Les mains libres (1937), die door Man Ray wordt geïllustreerd. Zijn La femme et son poisson, verwijst ontegenzeggelijk naar de ‘lippen’ en dus naar de vrouw en muze die zoveel voor hem betekende. De assemblage Lèvres d’or maakt hij echter pas vele jaren later: in 1967 is de kunstenaar reeds 77.

Noten

[1] Man Ray 1963, p. 257: ‘De deuren [van het museum] stonden wagenwijd open waardoor mijn Lovers in het licht baadde, wat de toon zette voor de hele tentoonstelling. Hier kwam mijn schilderij, groot en subversief als het is, tot zijn volle recht.’

[2] Rotterdam/Parijs/Humlebaek 1971-1972.

[3] Baldwin 1988, p. 351.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Man Ray

Philadelphia 1890 - Parijs 1976

De Amerikaanse kunstenaar Emmanuel Radnitzky, die zichzelf Man Ray zou gaan noemen, startte zijn carrière als graveur en reclameontwerper. In New York maakte...

Bekijk het volledige profiel