Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
Femmes Espagnoles (Spaanse vrouwen)

Femmes Espagnoles (Spaanse vrouwen)

Francis Picabia (in circa 1925)

Vraag maar raak

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

Dit werk bevindt zich op het snijvlak van kunst en kitsch. Het is een ogenschijnlijk traditioneel en clichématig tafereel dat door een derderangs schilder gemaakt lijkt te zijn. Picabia deed dit bewust: hij hanteerde heel verschillende stijlen, van figuratief tot abstract. Zo dreef hij de spot met de gevestigde kunststromingen en het snobisme van de kunstkenner.

Lees verder Lees minder

Collectieboek

Collectieboek Bestellen

Specificaties

Titel Femmes Espagnoles (Spaanse vrouwen)
Materiaal en techniek Gouache op karton
Objectsoort
Tekening > Tweedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 1010 mm
Breedte 860 mm
Makers Kunstenaar: Francis Picabia
Inventarisnummer 3405 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: Stichting Fonds Willem van Rede 1998
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1996
Leeftijd maker Circa 46 jaar
Verzamelaar W. van Rede
Tentoonstellingen Collectie - surrealisme (2017)
Externe tentoonstellingen Dal nulla al sogno (2018)
Materiaal
Object
Techniek
Gouache > Tekentechniek > Techniek > Materiaal en techniek
Geografische herkomst Frankrijk > West-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

Met het geld dat Francis Picabia erft van zijn oom Maurice Davanne, besluit hij in 1925 een villa te bouwen in Zuid-Frankrijk. Een lang gekoesterde droom wordt verwezenlijkt: het druilerige, grijze noorden te ontvluchten en permanent in het zonnige zuiden te gaan wonen. De kunstenaar koopt een terrein in de omgeving van Mougins en ontwerpt zelf het huis: een ruim, rustig atelier, woonruimtes omgeven door grote terrassen die tot zonnebaden uitnodigen en een zwembad. Picabia en zijn geliefde Germaine noemen de villa Château de Mai.[1] De villa wordt al snel een trefpunt voor kunstenaars en vrienden. In september 1926 bericht de societykrant La Saison de Cannes dat Picabia beroepshalve grote gala’s organiseert.[2] Hoewel het leven voor Picabia een aaneenschakeling is van feesten, partijen en chique gelegenheden, zoals deelname aan het jaarlijkse Concours d’Elégance en Automobile, brengt hij ook hele dagen door in zijn atelier. Daar werkt hij onder meer aan populaire scènes uit het Spaanse leven, geïnspireerd door een eerder verblijf in Barcelona tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Picabia’s eerste tentoonstelling aan de Rivièra vindt plaats in 1927, te midden van ‘le beau monde’. In de chique Cercle Nautique van Cannes zijn tachtig werken van zijn hand te zien en te koop. De werken zijn zorgvuldig geselecteerd, rekening houdend met de weinig avontuurlijke smaak van adellijke en ultrarijke bezoekers. In recensies van de plaatselijke pers wordt Picabia zowel onderuit gehaald als geprezen: ‘M. Francis Picabia toont een merkwaardig eclectische verzameling doeken. Er waren er maar een paar die echt mijn aandacht trokken, maar dat zijn me dan ook werken! Genoeg om alle fouten uit het verleden goed te maken en mij te dwingen mijn mening te herzien. Deze stukken bewijzen afdoende de hoogstaande kwaliteit van het werk van deze kunstenaar als hij trouw blijft aan zichzelf en geen paden bewandelt die weinig met kunst van doen hebben [...] De gezichten van zijn Spaanse dames zijn in al hun jeugdige frisheid echt prachtig.’[3] Dat een non-conformist als Picabia ook werken als de gouache Femmes Espagnoles maakt, illustreert hoe hij voortdurend de grens tussen kunst en kitsch opzocht en daarmee ook de spot dreef met zijn publiek.[4]

In november van 1927 toont hij juist heel vernieuwend werk bij de Parijse Galerie Van Leer. André Breton en zijn companen steken hun bewondering voor deze werken niet onder stoelen of banken.[5] Hun enthousiasme gaat onder meer uit naar Midi (1924-1925), een landschap in Zuid Frankrijk, dat gemaakt is van ripolin (een soort huisverf), veren, macaroni en leer op doek. Portrait (de Poincaré?) (ca. 1924-1926) is mogelijk een weergave van de Franse politicus Raymond Poincaré. Met behulp van ripolin, kammen, draad, gordijnringen, meetlint, tandenstokers, pennetjes en vlakgommetjes op doek verbeeldt Picabia de Fransman op een ludieke manier. Het onconventionele materiaalgebruik en karakter van deze werken past uitstekend bij de uitgangspunten van de surrealisten en verschilt als dag en nacht met zijn schilderijen van wulpse Spaanse vrouwen.

 

Noten

[1] Borràs 1985, p. 287.

[2] Idem, p. 290.

[3] Ibid.

[4] Voor een discussie van deze discrepantie aan de hand van zijn late werk, zie Hamburg/Rotterdam 1997-1998, p. 10.

[5] Parijs 2002, p. 278.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Francis Picabia

Parijs 1879 - Parijs 1953

Vroeg in zijn carrière was Francis Picabia een succesvolle impressionistische landschapschilder. Na geëxperimenteerd te hebben met verschillende stijlen had...

Bekijk het volledige profiel