Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
Tête otorhinologique de Vénus (Otorhinologische kop van Venus)

Tête otorhinologique de Vénus (Otorhinologische kop van Venus)

Salvador Dalí (in 1964 (1970))

Vraag maar raak

  • Loes vroeg

    Venus is een god, misschien hoorde het wel. Goden hebben toch meestal iets speciaals?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Loes,
    In verhalen over Venus wordt nooit genoemd dat haar neus en oor op de verkeerde plek zaten. Maar niemand weet natuurlijk precies hoe een god eruit ziet, dus wie weet wist Dalí wel meer dan wij...

  • ' vroeg

    Eigenlijk is het geen vraag maar een opmerking ;) Als je nu het oor met de neus verwisselt staat het oor de verkeerde kant op '!

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dat klopt, maar als je het oor weer omdraait staat hij wel de goede kant op, maar wel op z'n kop!

  • Bosz vroeg

    Waarom maakt Dalí zulke grappige beelden? Was hij een beetje gek?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Boaz, ja een klein beetje gek was Dalí wel! Hij hield van vreemde dingen die hij zag in dromen, van extravagantie, luxe, rare kleding en hij liet zijn fantasie de vrije loop. Op ARTtube.nl staan een paar leuke video's over Dalí, bijvoorbeeld: http://arttube.nl/nl/video/Boijmans/Dali_Rotterdam.
    Groeten, Rianne

  • Chase vroeg

    Wat vond hij leuk aan fantasiedingen maken?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Chase,
    Dalí liet zich inspireren door het onderbewustzijn en de dromenwereld. Hij hield van vreemde dingen, extravagantie, luxe en hij fantaseerde er inderdaad lustig op los. Waarom denk jij dat hij het zo leuk vond om te fantaseren?

  • James vroeg

    Waarom is het beeld vernoemt naar een god?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag James, omdat Dalí voor dit beeld een afgietsel heeft gemaakt van een klassieke buste van de godin Venus. Groeten, Rianne

  • Dexters vroeg

    Wie had dat eerste schilderij gemaakt waar het nog niet was gewisseld hoe heet hij

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Dexter, Dalí heeft niet een schilderij maar een sculptuur als uitgangspunt genomen voor dit werk. Het is gebaseerd op een afgietsel van de sculptuur Venus van Milo, die in het Parijse museum het Louvre te zien is. Dit beeld is waarschijnlijk gemaakt door Alexandros van Antioch, ergens tussen 130 en 100 voor Christus. Groeten, Rianne

  • Lex vroeg

    Hoort het beeld dan met zijn neus en ruikt hij met zijn oor?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Lex, ja dat zou heel goed kunnen! We weten het niet zeker, wat denk jij?

  • Norah vroeg

    Waarom had Dali eigenlijk zo'n puntige snor?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Norah,
    Bedankt voor deze vraag. Salvador Dalí was zich heel erg bewust van zijn 'imago'. Hij droeg rare kleren, deed vreemde dingen, en deze opvallende snor sluit hier natuurlijk mooi bij aan.

  • Tijmen vroeg

    Waarom maakt hij zo iets raars? Ik weet dat kunstenaars zijn fantasie wil gebruiken, maar waarom eigenlijk?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Tijmen, dankjewel voor je vraag! Dali zelf zei hierover: 'Ik probeer fantastische dingen te scheppen, magische dingen, dingen zoals in een droom. De wereld heeft meer fantasie nodig. Onze beschaving is te mechanisch. Wij kunnen het fantastische werkelijkheid laten worden, en dan is het meer werkelijkheid dan wat eigenlijk bestaat.' Zonder fantasie is de wereld misschien wel heel saai en voorspelbaar, denk je niet? Groeten, Rianne

  • Heleen vroeg

    Heeft de verwisseling van het oor en de neus nog een speciale betekenis?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Heleen, de surrealisten spelen wel vaker met de metamorfose van het menselijk lichaam, dus deze verwisseling sluit daar duidelijk bij aan. Het oor heeft bovendien een speciale betekenis voor Dalí. In zijn atelier staat een reusachtig gipsmodel van het menselijke oor. Ook in schilderijen gebruikt hij het oor als inspiratiebron, zoals in 'Madonna' (1958), waarin Dalí een Madonna met Kind combineert met een groot oor. En Dalí kent de tekst Gargantua (1534), zoek het maar eens op! Groeten, Rianne

  • Anna vroeg

    Wat bedoelde Dalí hiermee?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Hallo Anna, kunstenaars verzetten zich wel vaker tegen klassieke opvattingen van kunst en tegen ideaalbeelden van deugd en schoonheid. Spottende imitaties zijn daarbij een prima wapen, zoals in dit werk van Dalí, die in het gezicht van de klassieke godin Venus de plaats van neus en oor verwisselde. Zie voor meer info ook het antwoord op de voorgaande vraag! Groetjes, Tanja

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

Dalí maakte van een afgietsel van een antieke buste van de godin Venus een eigen, typisch surrealistisch werk. Door de neus en het oor van de kop te verwisselen, maakte hij het onmogelijke tot werkelijkheid. Dit beeld is een reconstructie door het museum van het oorspronkelijke beeld uit 1964. Het werd met toestemming van de kunstenaar in 1970 vervaardigd, het jaar dat in Rotterdam een grote Dalí tentoonstelling plaatsvond.

Lees verder Lees minder

Collectieboek

Collectieboek Bestellen

Specificaties

Titel Tête otorhinologique de Vénus (Otorhinologische kop van Venus)
Materiaal en techniek Gips
Objectsoort
Sculptuur > Driedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Breedte 54 cm
Hoogte 70.5 cm
Diepte 41 cm
Makers Kunstenaar: Salvador Dalí
Inventarisnummer BEK 1466 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: 1970
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1970
Leeftijd maker Onbekend
Gerechthebbenden © Salvador Dalí, Fundación Gala-Salvador Dalí , c/o Pictoright Amsterdam 2015
Tentoonstellingen De Collectie Verrijkt (2011)
Een paraplu, een naaimachine en een ontleedtafel. Surrealisme à la Dalí in Rotterdam. (2013)
Het voorbeeld van de klassieken (1984)
Collectie - surrealisme (2017)
Externe tentoonstellingen Dal nulla al sogno (2018)
Onderwijs PO Het grote verhalenboek
Onderzoek Digitising Contemporary Art
Materiaal
Object
Geografische herkomst Spanje > Zuid-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

De titel van de sculptuur Tête otorhinologique de Vénus bestaat uit een samenvoeging van de Griekse woorden ‘ous’ en ‘otos’ die ‘oor’ betekenen, naar ‘rhis’ en ‘rhinos’ die ‘neus’ betekenen. De lichaamsdelen die gehoor en reuk mogelijk maken zijn beide goed te herkennen, hoewel ze zich op ongebruikelijke plaatsen bevinden. Evenals bij zijn sculptuur Vénus de Milo aux tiroirs, ondergaat ook deze venusbuste een metamorfose, waardoor het traditionele schoonheidsideaal op losse schroeven komt te staan. Mogelijk is de aanleiding tot het maken van deze ongewone venusbustes een experimentele foto die fotograaf Victor Obsatz in 1953 van Marcel Duchamp maakt. In 1953 drukt Obsatz twee verschillende portretfoto’s van de Fransman – één en profil en één en face – over elkaar af waardoor het linkeroor en de neus van plaats verwisselen.[1]

Het oor heeft een speciale betekenis voor Dalí. De kunstenaar is bekend met Gargantua (1534) van de Franse schrijver François Rabelais. Dit boek opent met een parodie op de geboorte van de goden. Evenals het kind van Neptunus heeft Gargantua niet genoeg aan negen maanden in de baarmoeder. Pas na elf maanden komt hij ter wereld. Hij kiest het linkeroor als geboortekanaal in plaats van de baarmoeder. In Dalí’s atelier staat een reusachtig gipsmodel van het menselijke oor, compleet met de gehoorgang.[2] Als de kunstenaar in 1957 een klein moedervlekje op Gala’s oorlelletje ontdekt, raakt hij in extase.[3] Ook in schilderijen gebruikt de kunstenaar het oor als inspiratiebron, zoals in Madonna (1958), ook wel Ear with Madonna genoemd, waarin Dalí een Madonna met Kind, gebaseerd op Rafaëls Sixtijnse Madonna (na 1513), combineert met een groot oor.

In de jaren na 1945 staat Dalí open voor de experimentele technieken en innovaties van een nieuwe generatie kunstenaars. Popart, fotorealisme, divisionisme, abstract-expressionisme, stereoscopie en holografie doen hun intrede in zijn naoorlogse oeuvre. Onderwijl probeert Dalí de schilderkunstige precisie van werken van oude meesters te evenaren. Tegelijkertijd fascineren de recente ontdekkingen van de moderne wetenschappen hem. Zijn streven is erop gericht om in zijn kunst een eenheid te bereiken tussen de wereld van de wetenschap en andere domeinen van menselijke kennis. In een interview verklaart hij: ‘Het is ongekend, zoals de wetenschap zich heeft ontwikkeld. Maar spiritueel gezien heeft de beschaving een absoluut dieptepunt bereikt. Er is een kloof ontstaan tussen fysica en metafysica. We beleven nu een periode waarin de voortschrijdende specialisatie monsterlijke proporties aanneemt, zonder enige synthese.’[4]

 

Noten

[1] Stuttgart/Zürich 1989, p. 377.

[2] Idem, p. 348. Niet bekend is wanneer dat gipsmodel in zijn atelier staat.

[3] Ibid.

[4] Ades 1995, p. 173.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Salvador Dalí

Figueras 1904 - Figueras 1989

Salvador Dalí leerde tijdens zijn studie in Madrid de schrijver André Breton kennen, de grondlegger van de surrealistische beweging. In 1924 schreef Breton...

Bekijk het volledige profiel