Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
La jeunesse illustrée (De geïllustreerde jeugd)

La jeunesse illustrée (De geïllustreerde jeugd)

René Magritte (in 1937)

Vraag maar raak

  • Laura vroeg

    Hoe groot is dit schilderij?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Laura, de afmetingen zijn onder het kopje 'specificaties' te vinden op de objectpagina op Collectie Boijmans Online: http://collectie.boijmans.nl/nl/object/4233

  • veerle vroeg

    Wat is het dingetje dat na de biljarttafel komt? een vogelkooi?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Veerle, ja je heb het helemaal goed! Het is inderdaad een vogelkooi. Groeten, Rianne

  • fleur vroeg

    Heeft dit schilderij een bepaalde functie en is het voor een bepaalde plaats gemaakt?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Hi Fleur, het schilderij ‘La jeunesse illustrée’ is in opdracht van verzamelaar Edward James gemaakt. James gaf Magritte opdracht om drie schilderijen te maken voor de balzaal in zijn huis: naast dit werk ook 'Le modèle rouge' (ook in de collectie), en 'Au seuil de la liberté' (in onze collectie bevindt zich een andere versie van dit werk). 'La jeunesse illustrée' was dus onderdeel van een drieluik dat naast elkaar werd gepresenteerd in James' balzaal. Groeten, Rianne

  • pieter vroeg

    Hebben de dingen op het schilderij iets met elkaar te maken? (en waarom precies deze dingen)

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Pieter, de surrealisten hielden ervan om de kijker te verwarren en vreemde situaties te creëren. Dit deden ze bijvoorbeeld uiteenlopende objecten op een onverwachte manier met elkaar te combineren. Daar is dit werk ook een voorbeeld van. Bovendien had Magritte ook de gewoonte om een bevriende kunstenaar te vragen een titel voor zijn werk te bedenken. Dit om te voorkomen dat de titel de voorstelling verklaart. Groeten Rianne

  • Sanne vroeg

    Heeft de titel van het werk iets te maken met de voorwerpen op het schilderij? Zo ja, wat dan?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Sanne, de surrealisten houden van verwarring. Vaak sluiten titel en afbeelding dus ook niet logisch op elkaar aan. Dat is ook hier het geval. Om te voorkomen dat de titel een uitleg vormt van het werk laat Magritte de namen van zijn kunstwerken vaak zelfs door bevriende kunstenaars bedenken! Groeten, Rianne

  • Anne vroeg

    Is het bekend wat de laatste objecten die het verste weg staan zijn (de paar nog achter de rode stoel)?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Anne, jazeker, dat zijn een globe en een ladder. Groeten, Rianne

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

'Zo mooi als een toevallige ontmoeting van een naaimachine en een paraplu op de operatietafel.' Dit citaat uit de obscure roman 'Les Chants de Maldoror' (1869) was favoriet bij de surrealisten. Magritte heeft het hier bijna letterlijk verbeeld: zo mooi als een toevallige ontmoeting van een leeuw en een biljart en nog veel meer, ergens op een landweggetje.

Lees verder Lees minder

Collectieboek

Collectieboek Bestellen

Specificaties

Titel La jeunesse illustrée (De geïllustreerde jeugd)
Materiaal en techniek Olieverf op doek
Objectsoort
Schilderij > Schildering > Tweedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 200.7 cm
Breedte 152.9 cm
Dikte 5.3 cm
Makers Kunstenaar: René Magritte
Inventarisnummer 2940 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: 1977
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1977
Leeftijd maker Circa 39 jaar
Verzamelaar Edward James
Tentoonstellingen Gek van surrealisme (2017)
Externe tentoonstellingen Dalí, Ernst, Miró, Magritte... (2016)
Magritte: The Mystery of the Ordinary 1926-1938 (2013)
Surreal Encounters - Collecting the Marvellous (2016)
Dal nulla al sogno (2018)
Materiaal
Object
Geografische herkomst België > West-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

Op het doek La jeunesse illustrée verbeeldt René Magritte elementen uit het leven van alledag: een ton, een vrouwelijke torso, een leeuw, een biljarttafel, een tuba, een vogelkooi, een fiets, een fauteuil, een globe en een ladder staan achter elkaar opgesteld op een landweg. Inspiratie voor de verbeelding van deze motieven vindt Magritte in de Larousse dictionaire encyclopédique in de woning van de Engelse mecenas en verzamelaar Edward James bij wie hij in 1937 enige tijd verblijft en in zijn eigen woning, 135, rue Esseghem in Jette-Brussel.[1] Het werk is vervaardigd als onderdeel van de opdracht voor een drieluik, die Magritte van James ontvangt tijdens zijn verblijf in James’ huis in Londen (zie Le modèle rouge III). De leeuw op het schilderij is een getrouwe weergave van een afbeelding uit de ‘Larousse’.[2] De fauteuil, de globe en de ladder zijn aanwezig in het Londense huis. De tuba verwijst naar Magritte’s woning: op een foto van zijn rommelkamertje in Brussel staat hetzelfde koperen muziekinstrument voor de schoorsteenmantel.[3] De voorwerpen zijn alledaags, maar de locatie en hun onderlinge samenhang is totaal ongebruikelijk. De tegenstellingen wekken nieuwsgierigheid op bij de beschouwer maar hebben tegelijkertijd een verontrustende werking.

Met het verbeelden van alledaagse objecten in een omgeving waar deze zich normaliter niet bevinden, beoogt de kunstenaar een andere werkelijkheid te laten zien. Tijdens zijn verblijf bij James houdt Magritte in februari 1937 een lezing in de London Gallery, waarin hij een toelichting op deze andere werkelijkheid geeft. Hij begint zijn voordracht met de woorden: ‘De demonstratie die we zo dadelijk samen zullen geven dient ter illustratie van een aantal specifieke eigenschappen van woorden, beelden en objecten.’[4] Een van de voorbeelden die hij gebruikt om die andere werkelijkheid aan te tonen, is die van ‘het ei in de kooi’, verbeeld op een schilderij uit 1932, Les affinités électives. Hij redeneert dat wij gewoonlijk een vogel met een kooi verbinden, maar dat onze belangstelling gewekt wordt wanneer de vogel vervangen wordt door een vis of een schoen.

In een lezing ruim een jaar later, getiteld ‘La ligne de vie’ (1938), gaat Magritte in op de verschillende manieren die hij gebruikt om het door hem gewenste ‘verontrustende poëtische effect’ in zijn werken te verbeelden. Dit doet hij onder meer door nieuwe objecten te bedenken en bestaande te transformeren of door een verband te leggen tussen het (onder)bewustzijn en de externe wereld. Magritte’s voorwerpen maken deel uit van een visueel repertoire dat hij keer op keer in zijn schilderijen gebruikt.

 

Noten

[1] Zie New York/Houston/Chicago 2013-2014, p. 208, noot 19: Larousse universel en deux volumes: Nouveau dictionnaire encyclopédique, Claude Augé (red.). Magritte raadpleegde dit naslagwerk mogelijk ook voor de schoenen van Le modèle rouge (1935/1937), zie nr. 62.

[2] Idem, p. 198.

[3] Zie Ceuleers 1999, p. 63.

[4] Sylvester 1993a, p. 53.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

René Magritte

Lessen 1898 - Schaarbeek 1967

René Magritte studeerde aan de Academie des Beaux-Arts te Brussel. Hij begon als patroontekenaar bij een tapijtfabriek en met het ontwerpen van reclameaffiches...

Bekijk het volledige profiel