Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
Danger de la Force (Gevaar van de kracht)

Danger de la Force (Gevaar van de kracht)

Francis Picabia (in 1947 - 1950)

Vraag maar raak

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

'Danger de la Force' is een laat werk van Francis Picabia. In de laatste fase van zijn leven schilderde Picabia moeiteloos zowel abstracte als figuratieve werken. Na 1950 tot zijn dood in 1953 zou Picabia nog nauwelijks de kwast ter hand nemen. Hij legde zich toen volledig toe op het schrijven van poëzie.

Lees verder Lees minder

Collectieboek

Collectieboek Bestellen

Specificaties

Titel Danger de la Force (Gevaar van de kracht)
Materiaal en techniek Olieverf op doek
Objectsoort
Schilderij > Schildering > Tweedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 114 cm
Breedte 88 cm
Makers Kunstenaar: Francis Picabia
Inventarisnummer 3404 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: Stichting Fonds Willem van Rede 1999
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1996
Leeftijd maker Circa 68 tot 71 jaar
Verzamelaar W. van Rede
Externe tentoonstellingen Dal nulla al sogno (2018)
Picabia: A Retrospective (2016)
Picabia: A Retrospective (2016)
Materiaal
Object
Geografische herkomst Frankrijk > West-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

Danger de la force is een laat werk van Francis Picabia. De compositie wordt bepaald door een dynamisch spel van verticale, golvende lijnen die zich langs ronde en amorfe vormen bewegen. Lijnen en cirkels zijn eveneens nadrukkelijk aanwezig op andere van zijn doeken uit deze jaren. In december 1949 wordt een aantal van deze late schilderijen tentoongesteld in Parijs, in de Galerie des Deux-Îles en in 1950 in New York in de Rose Fried Gallery, samen met veel vroeger werk uit zijn dadaperiode.[1] De tentoongestelde werken kenmerken zich door een pasteus geschilderde achtergrond, vaak donker van kleur, en ronde vormen in verschillende kleuren en afmetingen.

De meer dan veertig schilderijen met cirkels in de Parijse galerie lokken harde kritieken uit. Zo spreekt een criticus van het kunstblad Arts van een ‘leuk kunstje’ en voegt daaraan toe dat cirkels op één doek aanvaardbaar zijn, maar dat een ‘eindeloze herhaling gepaard gaand met een ostentatieve dikdoenerij’ alleen maar vermoeiend is.[2] Een Amerikaanse criticus die de Parijse expositie bezoekt, beschrijft de ronde vormen als ‘cirkels met een wiebelig randje die zo monotoon zijn als astronomische foto’s maar het wetenschappelijk belang daarvan volledig ontberen’.[3] De nogal ruw geschilderde, eenvoudige composities worden gezien als werken van een kunstenaar die de spot drijft met de beschouwer. Ook is er kritiek op de titels: Sa pensée est l’ombre du soleil (haar gedachte is de schaduw van de zon) en Tableau sans avenir (schilderij zonder toekomst) worden niet serieus genomen.[4]

Een positiever commentaar getiteld ‘The More Abstract the Better’ verschijnt in het Amerikaanse tijdschrift Artnews. De bekende kunstcriticus Henry McBride, die de tentoonstelling in New York bezocht, merkt op dat er geen schilderijen zijn tussen Picabia’s dadaïstische werken en zijn recente doeken, waardoor het voor de hand ligt om deze recente schilderijen te interpreteren als een terugkeer naar zijn vroege dada werken.[5] In de catalogus die bij de Parijse tentoonstelling verschijnt, komt de Belgische kunstenaar en kunstcriticus Michel Seuphor tot eenzelfde conclusie. Evenals McBride ziet hij in Picabia’s monochromen een eindpunt. Voor beiden is de cirkel rond: Picabia heeft de essentie van het dadatijdperk opnieuw, met dezelfde gratie en lichtheid ontdekt. De essentie van dada? Dada is geen stijl. Dada betekent niets. Het is een anarchistische levenshouding vis à vis de wereld waarin de kunstenaar leeft en werkt. Op een dikwijls agressieve en absurdistische manier tart en verwerpt Picabia met zijn werken de burgerlijke moraal. De late abstracties, waarin de cirkel zo’n belangrijke rol speelt, zijn een fascinerend eindpunt van het oeuvre van een kunstenaar die niet voor een gat te vangen was.[6]

Noten

[1] Camfield 1979, p. 273.

[2] Anoniem, ‘Francis Picabia, un point c’est tout’, Arts, 23 december 1949, geciteerd in: Hamburg/Rotterdam 1997-1998, p. 29.

[3] Anoniem, ‘Old Trickster’, Time, 10 april 1950, p. 66, geciteerd in: idem, p. 31, noot 30.

[4] Camfield 1979, p. 273.

[5] Hamburg/Rotterdam 1997-1998, p. 31, noot 30.

[6] Voor een overzicht van de vele stijlontwikkelingen van Picabia, zie Zürich/New York 2016.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Francis Picabia

Parijs 1879 - Parijs 1953

Vroeg in zijn carrière was Francis Picabia een succesvolle impressionistische landschapschilder. Na geëxperimenteerd te hebben met verschillende stijlen had...

Bekijk het volledige profiel