Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
La ville rouge  (De rode stad)

La ville rouge (De rode stad)

Paul Delvaux (in 1944)

Vraag maar raak

  • Rens vroeg

    Wat is de koopgeschiedenis van dit schilderij? Werd het voor privébezit geschilderd, of in opdracht van een verzamelaar? Wat was de initiële functie van dit schilderij?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Beste Rens, 'La ville rouge' is door het museum gekocht van de Brusselse Mme. Jean Krebs in 1971. Voordat het schilderij in het bezit was van Mme. Jean Krebs, zat het schilderij in de collectie van Gaston Burssens (Gent). Voor het schilderij is geen opdrachtgever bekend. Voor Paul Delvaux is zijn schilderkunst een vorm van expressie: 'niet alleen het plezier om verf op een doek aan te brengen, maar ook het uitdrukking geven aan een gevoel, en met name een poëtisch gevoel'. Met vriendelijke groet, Tanja.

  • Julia vroeg

    Wordt er een specifieke stad bedoeld met de 'rode stad' nu te zien in Boijmans?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Beste Julia, Delvaux vertelt zelf weinig over de motieven die in zijn werk voorkomen. Wel weten we dat hij in 1937 en in 1938 twee keer naar Italië reist en vanaf dat moment meer architectonische elementen in zijn schilderijen verwerkt. Maar de rode stad is waarschijnlijk geen specifieke stad. Delvaux zegt in een interview met Renilde Hammacher over zijn decors: "... Burgermanshuis in Boitsfort of Griekse tempel, trein, station of gashouder: het zijn allemaal slechts voorwendsels, ze dienen er alleen maar voor om een gevoel uit te drukken, een poëtisch gevoel voor tegenstellingen, waarin vooral contrast een rol speelt. Een gashouder te laten contrasteren met een Griekse tempel lijkt op het eerste gezicht absurd, maar indien men in deze contrastering slaagt, kan het subliem zijn." Groetjes Rianne en Tanja

  • Char de Vries vroeg

    Wat is de techniek van dit schilderij en wat is de functie van het schilderij?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Hoi Char, de techniek vind je op de objectpagina op Collectie Boijmans Online onder 'specificaties'. Ik weet niet of je dit schilderij echt een functie kunt toekennen, het is immers geen gebruiksvoorwerp, maar er zit wel een bepaalde gedachte achter. Paul Delvaux streeft een visuele gedachtestroom na, een visuele vorm van poezie.Delvaux maakt vanaf de jaren 30 schilderijen waarop uiteenlopende motieven zoals skeletten, (half)naakte vrouwen, treinen, ruïnes en klassieke gebouwen naast elkaar worden geplaatst. Zijn doel is om een poëtisch geheel van alle onderdelen en figuranten te maken, als een ongeschreven gedicht, waarvan de exacte betekenis niet duidelijk is. Groeten, Rianne

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie

Specificaties

Titel La ville rouge (De rode stad)
Materiaal en techniek Olieverf op doek
Objectsoort
Schilderij > Schildering > Tweedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 110 cm
Breedte 195 cm
Diepte 7 cm
Makers Kunstenaar: Paul Delvaux
Inventarisnummer 2782 (MK)
Credits Aankoop / Purchase: 1971
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1971
Leeftijd maker Circa 47 jaar
Gerechthebbenden © Fondation Paul Delvaux, St. Idesbald/Belgium, c/o Pictoright Amsterdam, 2018
Tentoonstellingen Een prikkelcollectie (2000)
Collectie - surrealisme (2017)
Externe tentoonstellingen Dal nulla al sogno (2018)
De Melancholieke Metropool: stadsbeelden tussen magie en realisme, 1925-1950 (2013)
De wereld van Pyke Koch (2017)
Materiaal
Object
Geografische herkomst België > West-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur Marijke Peyser

Na een eerdere reis naar Italië in 1937, bezoeken Paul Delvaux en zijn eerste vrouw, Suzanne Purnal, dit land in het voorjaar van 1938 opnieuw in gezelschap van vrienden. De indrukken die de schilder in Italië opdoet, verwerkt hij in zijn schilderijen. Zijn palet dat tot dan toe vrij somber was, wordt lichter. Architectonische elementen, die voorheen een ondergeschikte rol speelden, worden niet alleen nauwkeuriger weergegeven maar worden een belangrijk onderdeel in de compositie.[1] In een aantal schilderijen uit de periode 1939-1942, komt het woord ‘stad’ zelfs voor in de titel.[2]

In La ville rouge heeft Delvaux een voorhof van een tempel met Dorische zuilen uitgebeeld. Op de voorgrond staan twee vrouwen. Ze maken handgebaren, maar oogcontact is er niet. Iets verderop loopt een naakte jongen in gedachten verzonken. Het lijkt wel of hij geobserveerd wordt door het geraamte dat zich ophoudt bij de façade van het gebouw, rechts. De genoemde beeldelementen in dit schilderij uit 1944 zijn kenmerkend voor de surrealistische schilderijen van Delvaux. Het krachtige perspectief en de donkere schaduwen verwijzen naar het werk van Giorgio de Chirico, die Delvaux bewondert.

Het menselijke skelet en de verbeelding daarvan lopen lange tijd als een rode draad door het leven en het werk van Delvaux. Op de lagere school, in Sint-Gilles, is hij gefascineerd door de menselijke geraamten in de glazen kasten langs de wanden van het lokaal.[3] Als hij in 1929-1930 het anatomische Musée Spitzner ontdekt op de Brusselse kermis, veroorzaakt dat een volledige omwenteling in zijn opvatting van de schilderkunst.[4] Skeletten die Delvaux daar heeft gezien komen al in zijn vroege werken voor, weliswaar op bescheiden schaal.[5] Tijdens de Tweede Wereldoorlog verblijft hij in Brussel, waar hij geregeld een bezoek brengt aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen.[6] De menselijke geraamten die daar staan opgesteld fascineren hem. In zijn eerste aquarellen situeert hij de skeletten nog in een museale setting. Maar gaandeweg verwerkt hij het skeletmotief in allerlei situaties: zij bevinden zich in het atelier, in een kantoor, buiten op straat.[7] In deze situaties is het opvallend dat de skeletten een houding aangenomen hebben alsof ze nog leven.[8]

In de jaren vijftig plaatst Delvaux zijn skeletmotief ook in religieuze voorstellingen: zo verbeeldt hij de lijdensgeschiedenis van Christus met geraamten. Volgens de kunstenaar zouden zijn skeletten op die manier iets dramatisch, levends krijgen.[9] De skeletten in deze werken gaven destijds veel aanstoot.[10] Vele jaren later speekt Delvaux zich uit over de negatieve reacties: ‘Die protesten deden me niets. Ik heb nooit aan godslastering gedacht. De skeletten zijn niet zomaar skeletten maar levende wezens. Dat was mijn bedoeling.’[11]

 

Noten

[1] Rotterdam 1973a, p. 21: Tijdens een interview met Renilde Hammacher-Van den Brande zegt de kunstenaar dat zijn belangstelling voor de klassieke cultuur werd gewekt tijdens zijn gymnasiale opleiding.

[2] Zie bijvoorbeeld L’entrée de la ville, 1940; L’aube sur la ville, 1940; La ville inquiète, 1941.

[3] Brussel 1997, p. 308.

[4] Rotterdam 1973a, pp. 18-19.

[5] Zie bijvoorbeeld La Vénus endormie, 1932.

[6] Emerson 1985, p. 111.

[7] Squelettes dans un bureau, 1944; Squelette dans l'atelier, 1944; L’appel, 1944.

[8] Emerson 1985, p. 114.

[9] Aldus Delvaux in een interview met Renilde Hammacher-Van den Brande, zie Rotterdam 1973a, p. 22.

[10] Emerson 1985, p. 161.

[11] Ibid.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Paul Delvaux

Antheit 1897 - Veurne 1994

Paul Delvaux studeerde aan de Academie des Beaux-Arts in Brussel. Zijn eerste schilderijen werden sterk beïnvloed door het Vlaams expressionisme van Gustave de...

Bekijk het volledige profiel