Van de negen maanden dat Willem van Veldhuizen (Rotterdam 1954 – 2025) aan een schilderij werkte, zat hij zeven maanden te kijken. Zijn schilderijen ogen realistisch, maar de composities als geheel zijn dat zeker niet. Zijn werk is ingetogen, maar wie beter kijkt ontdekt een compleet universum – juist in wat níet meteen opvalt.
Van Veldhuizen was gefascineerd door de architectuur van musea: ruimtes ontdaan van alle overbodigheden om volledig in dienst te staan van de kunst. Als hij werd geraakt door een schaduw op een sculptuur, een reflectie in een marmeren vloer of door een treffend uitzicht dan wilde hij dat gevoel, die sfeer, vastleggen. Dit zou hem in zijn veertig jaar overstijgende carrière niet meer loslaten.
