Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top
Monsieur et madame (Meneer en mevrouw)

Monsieur et madame (Meneer en mevrouw)

Joan Miró (in 1969)

Vraag maar raak

  • Fleur vroeg

    Hoi Lotte,

    Ik denk dat de rode kruk de mevrouw is, want dat is een meisjes kleur. En de zwarte de meneer want dat is meer een jongenskleur.

    Groetjes, Fleur

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Hoi Fleur, Wat een goede observatie! Slim dat je naar de kleur kijkt om het raadsel te ontcijferen. Van Miro hebben we geen uitspraken over welke wat is, maar ik heb wat meer gedachten erover verzameld.
    Sommige mensen dachten dat de rode juist de mijnheer was, omdat het een agressievere kleur is. Ik hoorde zowiezo meer aanwijzingen waarom de rode de mijnheer zou zijn: Omdat die hoekig is, en de zwarte rond bijvoorbeeld - Mannen zijn vaak wat hoekiger dan vrouwen. En zo dacht ook iemand dat de zwarte de mevrouw was, omdat die kleiner is dan de rode... Dus dat zou ook een aanwijzing kunnen zijn.
    Het is wel zo dat ideeen over de betekenis van kleur, vorm, en hoogte verschillen per land, en ook door de jaren heen kunnenveranderen. Vroeger was roze bijvoorbeeld een kleur voor jongensbaby's, en lichtblauw voor meisjes, omdat rood 'feller en actiever' zou zijn dan blauw, en daarom meer bij jongetjes zou passen. Nu dragen meer meisjesbaby's roze, maar misschien gaat dat ook weer veranderen. Dank voor je interessante vraag, hij zet zeker aan het denken! Groeten, Lotte

  • Fleur en Mereltje vroeg

    Wie is de mevrouw en wie de meneer?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Beste Fleur en Mereltje,
    Ik ga een antwoord op je vraag zoeken. Maar in de tussentijd was ik benieuwd naar jullie idee: Wie dacht jij dat de mijnheer was, en wie is de mevrouw?
    En waarom denk je dat?
    Ik kijk uit naar jullie antwoorden.
    Groeten, Lotte

  • Janneke vroeg

    Waarom zijn de stoelen weg

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Dag Janneke,
    Ik denk dat je met de stoelen het werk 'Twee ligstoelen, Calvi' van David Hockney bedoelt dat eerst in deze zalen hing? Dit werk is naar depot verplaatst omdat in deze zaal sinds kort alleen maar surrealistische werken worden getoond. De reden hiervoor is dat een aantal belangrijke werken van Salvador Dalí na lange tijd weer terug zijn in het museum (ze waren uitgeleend aan andere musea). Een mooie gelegenheid om wat extra aandacht aan het surrealisme te besteden!

  • Winke vroeg

    Wanneer is dit kunstwerk gemaakt?

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Ha Winke, je kunt de details over dit kunstwerk vinden op de objectpagina op Collectie Boijmans Online, hierop staat bijvoorbeeld dat dit werk in 1969 is gemaakt. Groetjes, Tanja

  • Christina Noomen vroeg

    Ik denk juist dat het anders om is zwart vrouw en rood meneer omdat mannen vaak kleiner zijn dan vrouwen en als ze dan naast elkaar zitten zijn ze even groot. Heb ik het goed??????

  • Museum Boijmans Van Beuningen antwoordde

    Hoi Christina, ik vind het een leuke theorie! Maar mannen zijn gemiddeld toch echt wat groter dan vrouwen. Ze beginnen alleen wat later met groeien. :) Ik kan niet zeggen of je het goed hebt want we weten het niet zeker, maar het is in ieder geval leuk om over na te denken... Bekijk ook eens onze eerdere antwoorden op Collectie Boijmans Online, daar vind je meer theorieën! Groeten, Rianne

Laden...

Bedankt, je vraag is verzonden.

Helaas, er is iets mis gegaan met het verzenden van je vraag. Probeer het aub nog eens.

High-res beeldmateriaal aanvragen

Meer informatie
  • Over de kunstenaar

  • Wat is er te zien?

Dit werk, getiteld 'Meneer en Mevrouw', bestaat uit twee verschillende krukjes op een zwarte sokkel. Wellicht doelt de Spaanse kunstenaar Joan Miró met het zwarte krukje met de ronde vormen op Mevrouw. Het hogere, hoekige rode exemplaar moet dan Meneer zijn. Maar zeker weten doen we het niet; het is in ieder geval een paar. André Breton, de oprichter van de surrealistische beweging, noemde Miró wel de meest surrealistische kunstenaar van iedereen. Ondanks invloeden van eerst de dadakunstenaars en later de surrealisten, sloot Miró zich echter nooit officieel aan bij die laatste groep.

Lees verder Lees minder

Collectieboek

Collectieboek Bestellen

Specificaties

Titel Monsieur et madame (Meneer en mevrouw)
Materiaal en techniek Brons en verf
Objectsoort
Sculptuur > Driedimensionaal object > Kunstvoorwerp
Locatie Dit object is in het depot
Afmetingen Hoogte 99 cm
Breedte 31 cm
Diepte 31 cm
Makers Kunstenaar: Joan Miró
Inventarisnummer BEK 1541 a-b (MK)
Credits Aankoop / Purchase: 1976
Collectie Moderne Kunst
Verwervingsdatum 1976
Leeftijd maker Circa 76 jaar
Gerechthebbenden © Successió Miró, c/o Pictoright Amsterdam 2018
Tentoonstellingen De Collectie Verrijkt (2011)
Externe tentoonstellingen Miró. Order and disorder (2018)
Dal nulla al sogno (2018)
Onderwijs Surrealisme, VO Surrealisme
Onderzoek Digitising Contemporary Art
Materiaal
Object
Geografische herkomst Spanje > Zuid-Europa > Europa

Let op: De gegevens van dit object zijn nog niet gecontroleerd.
Neem contact op met een conservator als iets niet lijkt te kloppen.

Auteur: Marijke Peyser

De Spaanse kunstenaar Joan Miró is vooral bekend vanwege zijn geabstraheerde schilderijen van biomorfe vormen tegen een vrij vlakke achtergrond, veelal in primaire kleuren. In zijn loopbaan werkt hij echter ook met keramiek, grafiek en sculptuur. Miró verblijft begin jaren twintig een aantal jaar in Parijs en leert dan onder meer André Masson, Jean (Hans) Arp, Max Ernst en de dichter Benjamin Péret kennen. Hoewel hij met de surrealisten samen exposeert, verbindt hij zich niet formeel aan de beweging en blijft hij experimenteren met andere kunststromingen. Begin jaren dertig maakt hij net als de surrealisten een aantal assemblages van hout en metaal waarmee hij zich wil afzetten tegen heersende esthetische conventies. Miró noemt ze ‘constructions’.[1] Objet poétique (1936) is zo’n assemblage, bestaande uit een opgezette papegaai op een houten frame met een hoed, een gevulde zijden kous in een papieren poppenschoen, een kurken bal, een plastic vis en een landkaart. In een brief van 28 september 1936 schrijft hij aan de New Yorkse kunsthandelaar Pierre Matisse dat objecten een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hem uitoefenen. Hij legt uit dat het begint met één object waar hij een tweede object aan toevoegt. Die combinatie veroorzaakt dan een poëtische schok.[2]

Vanaf 1956 tot aan zijn dood wonen Miró en zijn echtgenote Pilar Juncosa op het eiland Mallorca, in een atelierwoning ontworpen door de architect Josep Lluís Sert. In 1959 koopt Miró daar in de buurt een achttiende-eeuws landhuis, Son Boter, dat hij inricht als tweede schilder- en beeldhouwatelier.[3] Halverwege de jaren zestig begint Miró opnieuw te experimenteren met beeldhouwkunst. Hij werkt met alledaagse, afgedane spullen: een stuk ijzer, een deel van een oude landbouwmachine, keukengerei, een roestige kachel, een wekker. In zijn ogen zijn het dragers van onverwachte associaties en metamorfosen.[4] Ontwerptekeningen zijn nooit het vertrekpunt voor deze sculpturen: ‘Ik knutsel de voorwerpen gewoon in elkaar’.[5] De sculptuur Monsieur et madame (1969) bestaat uit een rode, vierkante kruk met daarop een rechthoekig, wit element en een zwarte, ronde kruk met een geel ei. In zijn late sculpturen gebruikt Miró de gevonden voorwerpen niet direct, maar laat ze in brons gieten en beschildert ze daarna. Hierdoor verandert hun status en gaan zij een langdurig bestaan tegemoet. De keuze voor in brons uitgevoerde alledaagse objecten staat lijnrecht tegenover het traditionele gebruik van brons en marmer voor kunstwerken met een verheven onderwerp of thematiek. Het is een speelse, humoristische sculptuur die de kijker doet gissen naar welke kruk de man en welke de vrouw is.

In 1976 wil Museum Boijmans Van Beuningen een werk van Miró verwerven, bij voorkeur een sculptuur omdat deze nog betaalbaar zijn. Het museum verwerft sinds 1965 surrealistische kunst en het ontbreken van een representatief werk van Miró wordt als een gemis ervaren.[6] Op 30 januari 1976 schrijft directeur J.C. Ebbinge Wubben in een brief aan Galerie Maeght in Parijs dat de adviescommissie van het museum onder de indruk was van een afbeelding van Miró’s sculptuur Monsieur et madame: ‘Hun enthousiasme voor deze sculptuur, juist in verband met onze collectie, is zo groot, dat zij mij verzoeken u te vragen of het mogelijk zou zijn juist dit werk te verwerven […]. Het antwoord uit Parijs, van 6 februari, is positief.[7]

Noten

[1] Jouffroy/Teixidor 1973, p. 90.

[2] Seattle/Dallas/Denver 2014-2015, p. 50, noot 45. De kunsthandelaar Pierre Matisse, was een zoon van de schilder Henri Matisse.

[3] Zie Fondació Joan Miró, http://www.fmirobcn.org/en/ (geraadpleegd 28 augustus 2016).

[4] Seattle/Dallas/Denver 2014-2015, p. 51, noot 49.

[5] Minneapolis/Cleveland/Chicago 1971-1972, ongepagineerd, interview met Joan Miró door Dean Swanson op 19 augustus 1970.

[6] Zie aankoopvoorstel 16 januari 1976, archief MBVB, objectmap Miró, Monsieur et madame.

[7] Archief MBVB, objectmap Miró, Monsieur et madame.

Toon catalogustekst Verberg catalogustekst

Alles over de maker

Joan Miró

Montroig 1893 - Palma de Mallorca 1983

Joan Miró verhuisde in de jaren 20 vanuit Spanje naar Parijs, waar hij in contact kwam met André Breton en de surrealistische kunstenaars. Miró zag een...

Bekijk het volledige profiel