Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top

Boijmans interviewt Sjoerd Kloosterhuis over ‘De toren van Babel’

Sjoerd Kloosterhuis is curator bij Garage Rotterdam en ROZENSTRAAT – a rose is a rose is a rose; een nieuwe project space voor hedendaagse kunst. Garage Rotterdam programmeert jaarlijks vier thematische tentoonstellingen gericht op ontwikkelingen binnen de hedendaagse beeldende kunst. Sjoerds kijk op kunst als curator is wezenlijk anders door zijn achtergrond in geschiedenis. Dit vertaalt zich in een hedendaagse contextualisering van ‘De toren van Babel’.

‘De toren van Babel’ was onlangs te zien in Tokio en Osaka, Japan. Daar werd het schilderij bekeken door meer dan 660.000 Japanners. Zij konden gemiddeld 7 seconden naar het werk kijken. Dit weerhield de Japanners er niet van om wezenlijk anders naar de toren te kijken. Zij vroegen zich af of de toren echt heeft bestaan, hoe hoog die zou zijn en wat er binnenin de toren te zien zou zijn.

Nu hangt het iconische schilderij van Pieter Bruegel (in c. 1568) weer in Rotterdam, in Museum Boijmans Van Beuningen en kunnen bezoekers net zo lang naar het werk kijken als ze willen. Geïnspireerd op de kijkwijze van de Japanners interviewden wij ons publiek over ‘De toren van Babel’. Hoe kijken zij naar het werk?

Foto's: Aad Hoogendoorn


Hoe kijk je naar dit kunstwerk?
Ik vind het een atypisch werk voor Bruegel. In tegenstelling tot zijn andere werk gaat het om de toren, en veel minder om de mensen. Het is een gebouw waar alles samen komt; de perfecte symmetrie, de schoonheid, het mysterieuze. De tentoonstelling verbeeldt in mijn ogen onze manier van kijken en het laat zien dat we ons beseffen dat onze gedachtes en standpunten ook gevormd zijn. Het is daarom logisch dat de Japanners vanuit hun context wezenlijk andere vragen stelden. Door deze verschillen samen te brengen, sluit je met de tentoonstelling aan bij de tijdsgeest waarin we op zoek moeten naar andere gezichtsvelden en betekenissen. Hierdoor creëer je uiteindelijk verbinding en kom je tot nieuwe inzichten.

Welk detail grijpt je aandacht?
Ik vind de wolken geweldig. De wolkenpartij doet mij denken aan Van Ruysdael, mijn favoriete schilder uit de 17e eeuw. Ze geven een duister effect aan het werk. De precisie waarmee het werk is gemaakt vind ik fascinerend. Hoe de familie onder de boom zit, de schapen geschilderd zijn en zelfs ieder steentje is echt een steentje.

Hoe zou je ‘De toren van Babel’ beschrijven aan iemand die het werk niet heeft gezien?
Voor mij staat het werk symbool voor waar we heden ten dage staan. We staan op een kruispunt. Als we de verkeerde kant opgaan, vernietigen we de aarde, maar er kan nog bijgestuurd worden. We kunnen de toren, die nog niet af is, zien als een metafoor voor de keuzes die we moeten maken om de aarde te redden en de samenleving in te delen. We moeten elkaar ook veel meer ontmoeten omdat we anders ‘De toren van Babel’ bouwen waarin mensen denken dat ze met elkaar praten, maar dat eigenlijk helemaal niet doen.

BABEL – Oude meesters terug uit Japan’ is nog tot en met 21 mei 2018 te zien in Museum Boijmans Van Beuningen.