Previous Next Facebook Instagram Twitter Pinterest Back to top

Geheimen van de oude trap ontsluierd

Wat tot nu toe niemand lukte, kreeg kunsthistoricus Ada de Wit wel voor elkaar: zij ontdekte de herkomst van de zogenaamde ‘oud-Hollandse’ trap in Museum Boijmans Van Beuningen. Haar ontdekkingen zijn gepubliceerd in het prestigieuze tijdschrift The Burlington Magazine.

Ada de Wit wordt getroffen door de schoonheid van dit monumentale voorbeeld van interieurkunst toen zij een paar jaar geleden tijdelijk medewerker was bij de afdeling Collectie en onderzoek van Museum Boijmans Van Beuningen.

Van de trap met zijn fraaie, overdadige snijwerk was eigenlijk alleen bekend dat hij afkomstig was uit een pand aan de Haagse Lange Vijverberg en dat hij in 1928 aan het museum was geschonken. De architect Van der Steur heeft zelfs bij zijn ontwerp van het nieuwe gebouw al rekening gehouden met de uitzonderlijke maatvoering van de trap.

Willem van Sundert, Trap uit een huis aan de Vijverberg in Den Haag, 1700, eikenhout en lindenhout, schenking 1928

Wist je dat

de opdrachtgever Simon de Brienne destijds 450 gulden heeft betaald voor de vervaardiging van het houtsnijwerk?

De Wit ontdekt dat de Simon de Brienne de opdrachtgever was van de trap. Als een typische 'courtier' - lid van de koninklijke huishouding - uit de directe kring van koning stadhouder Willem III is postmeester De Brienne betrokken bij diverse schandalen aan het hof in Londen. Hij besluit zich uiteindelijk terug te trekken uit het leven aan het hof. In mei 1698 koopt De Brienne het huis aan de Vijverberg voor 20.000 gulden en laat het nog eens verbouwen voor 40.000 gulden.

Willem van Sundert ontvangt 450 gulden voor het vervaardigen van de houtpanelen van de trap. Hij maakt de panelen tussen 1699-1700. Simon Classon - een meesterschilder - brengt vervolgens een olielaag aan.

De trap kent geen gelijke in Nederland wat betreft de afmetingen en de kwaliteit van het houtsnijwerk. Lang wordt gedacht dat de trap wellicht uit een Engels landhuis komt: het type heeft veel weg van de Engelse stijl tussen 1650-1680.

Het volledige artikel is te downloaden via de website van The Burlington Magazine.