Vorige maandVolgende maandaugustus 2013
di wo do vr za zo ma
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Videoruimte - Erkka Nissinen en Nathaniel Mellors

vanaf 24 augustus 2013 t/m 12 januari 2014

Erkka Nissinen, Video still Polis (Pilot), 2012. Collectie Museum Boijmans Van Beuningen. Nathaniel Mellors, Video still ‘Ourhouse Episode 3 - The Cure of Folly’, 2011. In opdracht van SMART Project Space, Amsterdam e.a.

Deze zomer opent in de Bodonvleugel de Videoruimte. Deze ruimte biedt plek aan een reeks presentaties waarin videowerken en gedigitaliseerde films uit de collectie bewegend beeld te zien zijn. In de Videoruimte belicht het museum iedere vier maanden het oeuvre van een kunstenaar, een specifiek onderwerp of een selectie uit de museumcollectie. Daarnaast zijn kunstwerken en objecten te zien die verband houden met de getoonde video's en films. De opkomende internationale kunstenaars Erkka Nissinen (Kerava, 1975) en Nathaniel Mellors (Doncaster, 1974) bijten het spits af met hun humoristische en absurdistische video’s.

Erkka Nissinen en Nathanial Mellors laten beiden zien dat videokunst op verschillende manieren absurd en humoristisch kan zijn. De Finse kunstenaar Nissinen doet dit door zijn gebrek aan kennis van de Engelse taal en a-muzikaliteit in combinatie met het gebruik van elementen uit de populaire media. De Brit Mellors laat dit zien door complexe figuren in een ingewikkeld verhaallijn te plaatsen, geïnspireerd door de boeken van de geestige satire schrijver François Rabelais (ca. 1494-1553). Het video werk van de kunstenaars, dat in de Videoruimte te zien is, toont geen visuele gelijkenis. Dit neemt niet weg dat Nissinen en Mellors wel degelijk een fascinatie voor elkaars werk hebben. Deze waardering is ontstaan tijdens een artist-in-residency aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam waar zij beiden gestudeerd hebben.

Erkka Nissinen

Van Nissinen is het recent aangekochte werk ‘Polis (Pilot) te zien. In deze video kijkt de bezoeker naar de utopie van Nissinen. In een stad, die zou zijn ontworpen door Le Corbusier (1887-1965) en Albert Speer (1905-1981) komen verschillende figuren in rare situaties terecht. Zoals bijvoorbeeld mensen met misvormde voeten en uitvergrote handen en oren. Nissinen speelt, net als in zijn andere video’s, zelf ook meerdere rollen. Deze video is veelal voor het groene scherm en met computeranimaties opgenomen, gecombineerd met elementen van games, sciencefiction en kinderprogramma’s. Naast videowerken maakt hij onder meer tekeningen die doen denken aan een storyboard of filmscript. De tekeningen ‘Stad’ (Polis) bieden een kijkje achter de schermen van het maken van een video. Naast zijn werk als videokunstenaar is hij ook co-eigenaar van het bedrijf Handkerchief Productions. Het bedrijf is gevestigd in New York en Hong Kong en richt zich op interdisciplinaire experimenten in kunst en design. Nissinen studeerde zowel aan de kunstacademie van Finland als Londen en begon in 2007 aan zijn artist-in-residency aan de Rijksakademie in Amsterdam. In 2011 won Nissinen de Illy Prize in Rotterdam.

Nathaniel Mellors

De video van Mellors ‘Ourhouse Episode 3 - The Cure of Folly’ (2011), maakt deel uit van een vierdelige reeks. Mellors mengt in zijn werk formele aspecten van tv-drama en de ‘sitcom’ met hedendaagse kunst kwesties. Aan het begin van deze aflevering ziet de bezoeker het personage ‘Het Object’ pagina’s eten uit boeken over de Vlaamse schilderkunst, waaronder afbeeldingen van Hieronymus Bosch. Deze en meer absurde elementen komen naar voren. Een ander personage, Truson, is ervan overtuigd dat hij de ‘Venus van Hohle Fels’ bezit, de oudste figuratieve sculptuur ter wereld. In het begin en het einde van de ‘Ourhouse’ reeks is gebruik gemaakt van animatronica’s. Dit zijn elektronische, beweegbare mensfiguren. Door het gebruik van deze figuren spreekt Mellors direct zijn publiek aan: “De animatronische figuren spreken mensen ook meteen aan, wat nuttig kan zijn omdat ze daarmee op verschillende niveaus toegang bieden tot het werk. Mensen kunnen kiezen hoeveel tijd ze eraan willen besteden of ze kunnen er gewoon van genieten omdat het er grappig of goed uitziet. Maar je kunt er ook meer tijd aan besteden en je echt in het verhaal verdiepen. Ik hou er wel van als mensen er een meer dan oppervlakkig contact mee hebben.”

De collectie bewegend beeld

In 1972 kocht het museum voor het eerst drie 16 mm films van de Belgische kunstenaar Pol Bury (1922-2005). Vanaf dat moment maakt film en video deel uit van het verzamelbeleid van het museum. Tot deze collectie behoren ook documentaires en registraties van performances en evenementen. Een mooi voorbeeld is het bezoek van Salvador Dalí aan het museum in 1970 waarvan het museum opnamen bezit. De Videoruimte is een mooie aanvulling op de installatie ‘Laat je haar neer’ van Pipilotti Rist, waar een selectie van zes videowerken doorlopend te zien is. Naast het tonen van kunstvideo’s, presenteert het museum ook informatieve video’s over kunst en design op het online videokanaal ARTtube.nl. Dit platform met het Stedelijk Museum Amsterdam, Gemeentemuseum Den Haag, De Pont in Tilburg en M HKA in Antwerpen maakt momenteel een enorme groei door.

In de media

In de Amsterdamse galerie Ellen de Bruijne Projects toonde Erkka Nissinen in 2010 een bijzondere installatie. Het is een installatie die bestaat uit schilderijen, een geluidstrack, videomateriaal en lichteffecten. Al deze elementen maken een 20 minuten durende show. Conservator van het Stedelijk Museum in Amsterdam Bart Rutten neemt de kijker hierin mee, in de volgende aflevering van Kunstuur.

Bekijk hier de videowerken Night School (2007) en Rigid Regime (2012) van Nissinen.

Benieuwd geworden naar de video van Nathaniel Mellors? Bekijk hier de alvast de trailer van de video ‘Ourhouse’.

In deze video van Mellors ziet u de animatronica van het personage Daddy, dat wordt bijeengehouden door zijn eigen haar en met zichzelf in discussie gaat.