Nieuwsbrief
Nog een paar weken tot Kunst4Kids
10 april 2014

Ingestuurd verhaal over het museum

Elisabeth uit groep 7 van de Kathedrale Koorschool uit Utrecht bezocht het museum met haar vader en schreef dit opstel erover.

Het 'mannetje in de vloer', van Maurizio Cattelan
Het 'mannetje in de vloer', van Maurizio Cattelan

Boijmans van Beuningen

Op woensdagmiddag zijn mijn vader en ik naar Boijmans van Beuningen geweest. Dat is in Rotterdam en het is een kunstmuseum. We gingen met de trein. Het was een behoorlijke reis. Maar gelukkig hadden we heel veel Duckies meegenomen en verveelden we ons niet. Toen we alle Duckies hadden gelezen, waren we er (toevallig hè). We stapten uit en we moesten een kwartiertje lopen. Na een kwartier stonden we bij de ingang van het museum. Er stond een heel apart beeld en ik meen dat het een gekantelde dinosaurus was. We liepen naar binnen. Er was een zeer aparte garderobe. Alle jassen hingen namelijk helemaal aan het plafond. Wij hadden nummer 60. We liepen de trap op. En daar stond het eerste kunstwerk ons op te wachten. Het was een auto met roze figuren. We liepen verder de trap op. Toen kwamen we bij de eeuwenoude altaarstukken. Er was ook een portret van Jezus. Ik vond het niet zo mooi. Z’n neus was namelijk erg groot. Ook had hij heel doordringende ogen die je glazig aanstaarden, brrr. We liepen weer verder. Nóg meer altaarstukken. Uiteindelijk kwamen we bij de 17e eeuwse kunstwerken. Wat zagen we daar? Een gat waar een mannetje overheen keek. En als je door dat gat keek, zag je dat hij op een krukje stond. Gewoon tussen de oude kunstwerken! Er hing ook een Rembrandt. Niet heel mooi. We liepen naar de moderne kunst. Er was een somber schilderij van een enge vrouw bij een schiettent (oerlelijk). Er waren ook werken van Salvador Dalí. Bijvoorbeeld die bank van de kamer die een gezicht is. The lip sofa heet ‘ie. En het schilderij van de voorkant van het boek “Julias reis”. Heel bijzonder. En toen kwamen we bij een scherm en daar moest je voor gaan staan en dan scande hij je gezicht en keek op wie je een beetje leek. Alleen waren het altijd gekke mensen en criminelen. Ik was eerst een sekte-leider en daarna een popster die in ufo’s geloofde (hihi). Er was nog veeel meer te zien maar dit is al lang genoeg.
Einde

 

Heb jij ook iets leuks geschreven over het museum? Stuur het ons dan toe via educatie@boijmans.nl.

Terug