Pushwagner: Soft City

Hariton Pushwagner, Self-portrait,1993, 135 x 85 cm, Pushwagner Collection, Image courtesy and copyright the artist

Persbericht

Pushwagner: Soft City
23 februari - 26 mei 2013

In het voorjaar van 2013 toont Museum Boijmans Van Beuningen het veelzijdige oeuvre
van de bekende Noorse kunstenaar Pushwagner (Oslo, 1940). Deze kunstenaar, in zijn
geboorteland geprezen als de ‘hedendaagse Munch’, exposeert met deze reizende
tentoonstelling voor het eerst solo buiten Noorwegen. In de tentoonstelling zijn illustraties,
fotocollages, animaties, schilderijen, prenten en tekeningen van de afgelopen veertig jaar
te zien, vooral tot 1989. Drie series uit het oeuvre van Pushwagner staan centraal in
Museum Boijmans Van Beuningen: ‘Soft City’, ‘A Day in the Life of Family Man en ‘Apocalypse Frieze’.

‘Pushwagner: Soft City’ was eerder te zien in MK Gallery, Verenigd Koninkrijk en Haugar Vestfold
Kunstmuseum, Noorwegen. De tentoonstelling werd lovend gerecenseerd in The Guardian, Icon Magazine en Frieze Magazine. Samenstellers zijn Anthony Spira, curator van MK Gallery, en Natalie O’Donnell, freelance curator. Bij deze tentoonstelling is een rijk geïllustreerde monografie verschenen, deze is verkrijgbaar in de museumwinkel. De tentoonstelling sluit goed aan bij de collectie hedendaagse tekeningen van Museum Boijmans Van Beuningen met surrealistische trekjes zoals afgelopen jaar geëxposeerd in het Institut Néerlandais in Parijs en in Rotterdam.

Uitgebreide en gedetailleerde tekeningen
‘Soft City’ (1969-1976) bestaat uit 154 bladen waarin het dagelijkse leven van een moderne stad
zich ontvouwt in zeer gedetailleerde pentekeningen. Deze grafische novelle wordt door velen
gezien als zijn belangrijkste werk. ‘A Day in the Life of Family Man’ is een serie van 34 zeefdrukken uit de jaren tachtig, waarin mateloze repetitie en eindeloosheid worden geïllustreerd in de bijna identieke tekeningen in roze, zwart en grijs. De derde serie ‘Apocalypse Frieze’ (1986-1993) bevat zeven werken van groot formaat. Een van de zeer monumentale werken, genaamd ‘Jobkill’, wordt
beschouwd als een van de meest uitgebreide en gedetailleerde kunstwerken ter wereld. In
minutieuze details worden arbeiders geportretteerd als verwilderde figuren die onderweg lijken te
zijn naar hun ondergang.

Satirische kritiek
In zijn werk laat Pushwagner zich inspireren door de naoorlogse Amerikaanse
consumentencultuur, de glamour van Pop Art, science fiction, maar ook door Beat dichters als
William Burrough en zijn roman ‘Soft Machine’ uit 1961. De vergelijking met Edvard Munch komt
voort uit de gedeelde existentialistische blik op de wereld. In zijn oeuvre geeft Pushwagner
veelvuldig satirisch commentaar op macht en hebzucht in de maatschappij van de twintigste
eeuw. Al meer dan vier decennia geven zijn afbeeldingen van een onmenselijke metropool, onder
voortdurende belegering van vervuiling, totalitarisme en massavernietiging, een vooruitziende blik
op een wereld die steeds meer op de onze lijkt.

Hariton Pushwagner
Hariton Pushwagner (pseudoniem van: Terje Brofos) is vaak omschreven als een excentriek,
provocerend en visionair figuur. In de Noorse samenleving is hij een cultfiguur over wie veel wordt
geschreven en is regelmatig te gast in talkshows. Hij volgde zijn opleiding aan de Kunstacademie in Oslo en aan Cité Internationale des Arts Paris. Zijn internationale doorbraak beleefde hij in 2008 toen hij deelnam aan de Biënnale van Berlijn.

De tentoonstelling is mede mogelijk gemaakt door Fritt Ord (Stichting voor Vrijheid van
Meningsuiting, Noorwegen), Norsk Kulturråd (Noorse Raad voor Cultuur) en OCA (Office for
Contemporary Art Norway) en de Noorse ambassade.

Terug