Dora Dolz
┐Adˇnde vas?

PERSBERICHT
1 december 2007 tot 25 mei 2008

Onder de titel ‘¿Adónde vas?’ presenteert Museum Boijmans Van Beuningen een selectie uit het rijke en gevarieerde oeuvre van de Spaanse kunstenares Dora Dolz (1941). Zij woont en werkt al meer dan veertig jaar in Nederland en is bij het brede publiek vooral bekend dankzij haar kleurige, keramische objecten in parken en op pleinen, zoals het bankje in het Zocherspark bij de Euromast en de zetel op de hoek van de Heemraadssingel.

Haar oeuvre – dat naast keramische voorwerpen ook schilderijen, tapijten, kleden en glazen objecten omvat - bevindt zich op het grensgebied tussen kunst en vormgeving. In relatie tot elkaar fungeren deze werken als een ‘Gesamtkunstwerk’. Binnen de Nederlandse kunst is Dolz' oeuvre onontkoombaar aanwezig als een krachtige, speelse en ook zeer Spaanse esthetiek met een onmiskenbare afzender.

Zes jaar geleden transformeerde Dora Dolz met haar kleurrijke schilderijen en objecten de statige interieurs van Kasteel Het Nijenhuis bij Heino, het voormalige woonhuis van Dirk Hannema, de spraakmakende directeur van Museum Boijmans. Nu is zij te gast in ‘zijn’ museum, een vertrouwd gebouw voor Dolz, die inmiddels meer dan veertig jaar in Rotterdam woont.

In het museum dat stadsarchitect A. van der Steur in de jaren dertig in nauwe samenspraak met Hannema ontwierp, gaat haar werk de confrontatie aan met de ingetogen architectuur van weleer. Hier komen twee werelden samen: Dolz’ robuuste keramiek, schilderijen en tapijten, haar etherische lampen en de van vanitassymboliek doordrongen glanzende spiegels en breekbare kronen worden getoond in de context van Van der Steurs heldere gebouw en de rijke collecties kunst en kunstnijverheid die er gehuisvest zijn.

In daglichtzaal en de belendende tuin wordt de intieme en warme sfeer opgeroepen die ook het interieur kenmerkt van Dora Dolz' atelierwoning in Rotterdam. Meubelstukken, afkomstig uit de collecties van Museum Boijmans Van Beuningen en het Rotterdams Historisch Museum, worden geplaatst op vloerkleden van haar hand en omgeven door objecten, schilderijen en schetsontwerpen die zij maakte. Er wordt veel glaswerk getoond: monumentale, etherische lampen, grillige schalen en vazen. Breekbare kronen, glanzende spiegels en uiterst fragiele pijpen van glas verwijzen naar de vanitassymboliek van de zeventiende-eeuwse schilderkunst.

Filmportret
In 2006 maakte Dora Dolz’ dochter Sonia Herman Dolz onder de titel ‘Portrait of Dora Dolz’ een zeer persoonlijke film over haar leven en werk. Daarnaast geeft de film een indringend beeld van hoe het is om als migrant in Nederland te komen en de rest van je leven in twee culturen te leven. Zelf deed de kunstenares hierover ooit de nuchtere uitspraak: ‘In Spanje ben ik heel Hollands en in Holland heel Spaans. Maakt toch eigenlijk niks uit, denk ik dan.’ Toch speelt het gevoel van heimwee, van het nergens écht thuis zijn, een belangrijke rol in haar leven en werk. Hiernaar verwijst ook de titel van de tentoonstelling ¿Adónde vas? (Waar ga je heen?). Deze zin is ontleend aan een bekend Mexicaans liedje uit de 19de eeuw, ‘La golondrina’, een lijflied van Dora Dolz, die ze, zoals in de film goed te zien is graag zingt. Het liedje gaat over een zwaluw (golondrina) die steeds maar zwerft en nergens thuis is – het is in feite een liedje over ontheemding, over hoe het voelt om zonder vaste verblijfplaats te zijn.

Terug