Praktische twittertips

Als je aan de slag gaat met Twitter, maak je eerst een twitteraccount aan. Begin met de sign up rechts op het scherm. Kies een naam die kort en herkenbaar is voor iedereen. Let erop dat je twitternaam niet te lang is, want anders ben je sneller door jouw maximale 140 tekens heen. En zorg voor een mooie, duidelijke achtergrond afbeelding, die past bij de (huis)stijl van jouw museum. Op de Boijmanstwitter wordt de foto altijd aangepast aan de actualiteit (het is een persbeeld van actuele tentoonstellingen).

What’s happening?
Veel starters op Twitter weten niet wat ze moeten typen. Twitter vraagt ‘What’s happening?’ Vertel om mee te beginnen gewoon wat je doet.  Misschien kun je een leuk kijkje achter de schermen bieden? Je leert het meest van zelf beginnen met het plaatsen van berichten en te kijken wat anderen doen. En antwoord geven op vragen die je gesteld worden natuurlijk!
Vergeet niet andere tweeps te bedanken die jouw berichtje doorsturen aan hun netwerk (citaten zijn  zogenaamde retweets) . Je zegt dan dus: ‘@….. bedankt voor de retweet’.
En op Twitter mag je vragen stellen, onze ervaring is dat mensen het leuk vinden om je uitleg te geven en verder te helpen. Tip: zet in je bericht #durftevragen Dan lezen meer mensen het.
Zorg ervoor dat jij anderen ook volgt (start following your followers) en volg andere musea, bibliotheken, erfgoedinstellingen lokaal en wereldwijd. Volg iedereen die je leuk vindt. Dat brengt je op goede ideeën, leuke voorbeelden en een goed internationaal netwerk.
Gebruik de juiste toon die past bij jouw museum en bij het medium dat je gebruikt: kort en bondig maar niet al te zakelijk.  Experimenteer en lees wat andere musea doen. Zo heeft @museumboerhaave een prijsvraag (#zoom) waarbij je aan de hand van foto’s moet raden welk voorwerp je ziet. Op dinsdag is er elke week een vraag naar muziek met een link naar wetenschap (#dinsdagdeuntjes).  Ook zag ik ooit een Amerikaans museum, de naam is me even ontschoten, dat een exclusieve tour aanbood speciaal voor hun followers. Het wordt op Twitter gewaardeerd als je niet alleen boodschappen zend, maar ook soms mensen helpt. Je kunt jouw followers vragen mee te denken over een project dat op stapel staat of gewoon antwoord geven op hun vragen. Retweet ook eens het bericht van een collegainstelling.

#= hashtag
Het gebruik van het hekje # of hashtag is erg handig. Je gebruikt het om te zeggen waar je bent: ik ben #boijmans #010. Een hashtag toekennen aan een lezing of evenement, is dat een handige zet om te zorgen dat er meer over je gepraat wordt en dat mensen je beter kunnen vinden, bijvoorbeeld #museumnacht of #openingOZBL (=opening Onderzeebootloods). Vergeet niet je hashtag duidelijk te communiceren voor de start van de lezing, het evenement of de tentoonstelling. Dan weet je ook zeker dat iedereen hetzelfde gebruikt. Om te beginnen moet je het zelf vaak gebruiken. Dan kan iedereen eraan wennen. Ook kun je het verwerken in een uitnodiging, programmaboekje, twitterscherm, of presentatie. Op die manier is het handig andere mensen te zoeken en te volgen die bij hetzelfde evenement zijn of dezelfde interesse als jij hebben. Een hashtag verbindt een breed geïnteresseerd publiek en zorgt ervoor dat je tweet op de juiste plek aankomt.

Met deze uitleg en veel experimenteren, kun je nu dus aan de slag!

Femke Hameetman

Eind 2009 schreef ik al over ons besluit een digital whiteboard aan te schaffen voor onze educatieve ruimte. Het moest een Smart Board worden.
Toen we in gesprek waren met enkele leveranciers, kwamen we echter een andere, nog betere oplossing tegen: een interactief LCD-scherm. Steeds meer onderwijsinstellingen stappen over van Smartboard naar dit digitale ‘schoolbord’. Het heeft ten opzichte van het Smartboard weer een aantal voordelen. Zo komt er geen beamer aan te pas, waardoor de levensduur van een beamerlamp geen issue is. Ook is het oppervlak niet zacht, maar bestaat het uit een ‘TV-scherm’ met daarvoor een dikke glasplaat. Mocht iemand met een scherp voorwerp in de buurt van het bord komen, dan is er geen kans op schade.
Met dit voortschrijdend inzicht hebben we uiteindelijk gekozen voor het interactieve LCD-scherm. Inmiddels is het scherm geïnstalleerd in de Kunst Studio, en gaan we er vanaf het nieuwe schooljaar intensief gebruik van maken bij onder andere onze museumlessen.

Karen de Moor

Boijmans twittert! Twitter is een microblog waar je berichtjes van maximaal 140 karakters kunt lezen en plaatsen. Andere mensen op Twitter (Tweeps- noem je die) kunnen die berichtjes lezen. Dat zijn jouw followers. En jij kunt andere mensen volgen en zo op de hoogte blijven van hun berichten. Dat heet following in twittertermen.

Twitter is groot en groeit nog steeds. In 2009 groeide het aantal gebruikers van Twitter van 6 naar 18 miljoen. De voorspellingen zijn dat er eind 2010 wereldwijd 26 miljoen mensen op te vinden zijn. @boijmans, onze eigen twitteraccount, heeft nu al 1500+ followers (juni 2010).

Get started voor musea
Steeds meer musea maken gebruik van twitter. Ze vertellen over hun evenementen, plaatsen de resultaten van de workshops met een foto online of geven antwoord op vragen van followers. Vaak is het eenrichtingsverkeer maar steeds vaker proberen musea samen te werken met het publiek of speciale twitteracties te doen.

Maar wat heb je er nu precies aan als museum? Moet je Twitter omarmen, of is het iets waar je terughoudend mee moet omgaan? Je hoort nog wel eens het argument dat  je met Twitter (onbedoeld) negatieve reacties oproept. Scholieren die jouw museum saai vinden, mensen die de tentoonstelling vonden tegenvallen of de tekstbordjes onleesbaar vinden. Mijn ervaring is dat de negatieve reacties veelal komen van mensen die Twitter niet goed kennen als gebruiker. Het is dus belangrijk te experimenteren.

1. Stel vast wat en wie je wilt bereiken op Twitter.
2. Luister die mensen af en ga met ze twitteren. Zo kom je er achter waar ze behoefte aan hebben.
3. Koppel het aan iets dat binnen het beleid past en dat jij kunt bieden.
4. Get started en doe mee.

Als je het niet probeert, gebeurt er nooit iets natuurlijk! Begin gewoon eens je eigen twitteraccount te claimen. Denk erover na hoe je gevonden wilt worden en wat je wilt gaan vertellen. Wat is je doel? Past twitteren binnen een breder marketing- en communicatiebeleid? Zorg dan dat het ook structureel een plek krijgt binnen dit beleid.

Hoe meet je op Twitter?
De grootste musea op twitter zijn het Prado met ruim 90.000 followers en het MOMA met ruim 200.000 followers. Er zijn verschillende mogelijkheden om te zien hoe je het doet op Twitter en bijvoorbeeld hoe je doet het ten opzichte van andere musea. Als je weet wat je wilt, bijvoorbeeld veel followers, bijzondere acties die leiden tot meer bezoek naar je site of museum, ku je ook meten of het zin heeft wat je doet. Lees dit voorproefje uit het boek Museums on Twitter: Searching with Twitter. Er bestaat zelfs een installatie in de VS rond dit onderwerp.
Hoe zit dat met die zure reacties die je op internet en dus ook op Twitter wel eens leest? Laat je angst voor negatieve reacties gewoon varen. Leg je erbij neer dat die er toch wel zijn. Of het nu in de kroeg is of op Twitter; er zijn altijd mensen die negatief over je praten. Het mooie van Twitter is nu juist dat je er (mits het redelijk genuanceerd is) erop kunt reageren. In het algemeen wordt dat gewaardeerd. Onthoud dat al jouw followers meelezen. Als je nog meer wilt weten, lees het boek Twitter for museums. Dat is interessant voor startende en voor gevorderde tweeps!

Lees wat reacties van onze followers:

• StichtingDEN: RT @museummedia_NL: #Boijmans heeft z’n eigen televisieprogramma. ‘Boijmans TV’, een idee van Wilfried de Jong http://bit.ly/bV3g68
• annoz: Boijmans TV,verschillende soorten kanaries@http://arttube.boijmans.nl/
• famoustangerine: RT: @nrccultuurblog Boijmans-soap op tv: Museum BoijmansVan Beuningen gaat met zijn tijd mee. http://bit.ly/bbUWpU (expand) #DKC10#3006530“
• henri_lpm: #Boijmans TV, leuker dan gedacht, maar acteurs of niet? Hoop ‘t niet eigenlijk, zou me een beetje bedrogen voelen.
• ROTheater: @JochemKoole moet je maar niet verhuizen ; ) Nee hoor, na uitzending terug te zien op http://arttube.boijmans.nl/ en http://www.rijnmond.nl/
• Industrination: RT @maaikef: Boijmans van Beuningen new exhibit-area in dock Rotterdam: Atelier van Lieshout with ‘Cradle to Cradle’ 1st show http://bit.ly/bdW7Pz(expand)
  
• fadwebsite GO SEE: Olafur Eliasson Notion Motion at Museum Boijmans Van Beuningen : http://bit.ly/aNCAD0 via @addthis @boijmans #FADevents 2:10 PM Jun 1st via web
• marijevogelzang prep for the balls dinner @boijmans at openingexhibit
  
• @atelierlieshout http://yfrog.com/0rl6mlj 10:22 AM Jun 1st via TweetDeck
• MuseumSukkel Snapshot of dinner for @Boijmans at the opening of the new Joep @AtelierLieshout exhibition http://yfrog.com/eay5mnj (via @marijevogelzang) 10:20 AM Jun 1st via HootSuite
• artstate “@boijmans: RT @Twitartmagazine: #JeroenJongeleen neemt #Boijmans onder de loep #kunstweekendcharlois http://yfrog.com/4b7v4j retry

En wat levert twitteren nu precies op? Uit eigen ervaring kan ik zeggen: je krijgt meer inzicht in hoe er over je gesproken wordt. Je kunt namelijk je eigen bezoekers afluisteren! Daarnaast speel je zelf als instituut een grotere rol in mond-tot-mond reclame. Want jouw berichten worden vaak letterlijk door anderen doorverteld (geretweet). Twitter verbreedt je blik op jouw werkveld,  je kunt nu eindelijk eens terugpraten als er negatief over je wordt gesproken en bovendien verzamel je een club echte fans die graag bereid zijn mee te denken en je van advies te voorzien. Ik zou zeggen: get started!

Femke Hameetman

Vorige week is de tentoonstelling ‘Meesterwerk of kopie’ geopend in Museum M in Leuven. Tot ons grote genoegen is de tentoonstelling ook daar goed ontvangen. De Belgische krant De Standaard schreef: ‘De tentoonstelling Meesterwerk of kopie? maakt duidelijk hoe de specialisten tot hun oordelen komen en leert je aandachtiger kijken naar kunst.’

De tentoonstelling was van december 2009 tot februari 2010 te zien in Museum Boijmans Van Beuningen. Samen met conservator Friso Lammertse maakte ik een multimediapresentatie die inzicht gaf in het kunsthistorisch onderzoek dat aan de tentoonstelling vooraf was gegaan. Voor een registratie van de tentoonstelling klik hier.
Daarna reisde de tentoonstelling, inclusief educatieve multimediapresentatie, door naar het Nationalmuseum van Stockholm, en vervolgens naar Leuven.

Voor een toelichting op de educatieve aanpak, lees ook de eerdere blogpost.

Catrien Schreuder

Tot eind 2011 ben ik namens de afdeling Educatie en Publieksbegeleiding betrokken bij het project Culture Vortex, een initiatief van het Institute for Network Cultures van de Hogeschool van Amsterdam. Samen met verschillende erfgoedinstellingen, waaronder Museum Boijmans Van Beuningen, wordt onderzoek gedaan naar de kansen van online collectiedatabases voor een breder publiek.

Veel erfgoedinstellingen hebben de afgelopen jaren een slag gemaakt in het digitaliseren en online toegankelijk maken van de collectie. Om wat voorbeelden te noemen: het Instituut voor Beeld en Geluid biedt inmiddels mogelijkheid om online de hele collectie te doorzoeken, het Nederlands Instituut voor Mediakunst (NIMK) biedt zelfs van een groot deel van de collectie videokunst 30 seconden videoclips online aan. Ook het Stadsarchief Amsterdam, de VPRO, IDFA, het Stedelijk Museum en andere partijen zijn betrokken bij het project.

Prangende vragen
Veel van de instituten kampen, nu ze zover zijn dat de collectie (deels) online staat, met vergelijkbare vragen.

1) Wat is de meerwaarde van online distributie van creatieve werken? Heeft het eigenlijk wel zin, werkt het naar wens en hoe halen we het maximale er uit?
2) Hoe betrek je een breed publiek bij de gegevens die je online aanbiedt? Hoe zorg je ervoor dat verschillende publieksgroepen daadwerkelijk gebruik maken van de gegevens en er hun ding mee doen?
3) Welke rol en betekenis heeft het online aanbieden van collecties voor het onderwijs?

Collectie Online en ArtTube
Ook voor Museum Boijmans Van Beuningen zijn deze vragen zeer relevant. Delen van onze collectie zijn inmiddels toegankelijk gemaakt op de Collectie Online. Niet de volledige collectie (van circa 140.000 objecten), maar een afgewogen selectie van ruim 600 werken is hierop terug te vinden. Deze werken zijn voorzien van kwalitatief hoogwaardige informatie, die de objecten voorziet van context, dwarsverbanden legt met andere werken, en prikkelt om verder te struinen door de collectie. In de toekomst worden daaraan telkens werken toegevoegd, en telkens volgens ditzelfde format: met foto, tekst en eventuele andere informatie. ArtTube is in dit kader een bijzondere casestudy voor manieren van kennisoverdracht en het bieden van context voor de collectie. Voor beide websites is het belangrijk om te onderzoeken hoe mensen het gebruiken, wat de meerwaarde is en welke rol het voor onderwijs kan hebben.

In een eerste bijeenkomst op 3 juni jl passeerden deze vragen in verschillende gesprekken de revue. De educatieve insteek van onze beide websites bleek bijzonder, omdat veel van de partijen vanuit een archiveer- en onderzoeksfunctie zijn gestart met het online aanbieden van de collectie.

Voor een verslag van de eerste bijeenkomst, die de blog van Culture Vortex.  Al met al een goede aftrap van een relevant project. Ik kijk uit naar volgende bijeenkomsten.

Catrien Schreuder

Terwijl we dit schrijven worden in het museum opnamen gemaakt voor Boijmans TV. In de ochtend leidt RO actrice Jacqueline Blom, in haar rol als ‘educator’, een groep goochelaars door het museum en onderhoudt zij hen met het waargebeurde verhaal van Han van Meegeren en de Emmaüsgangers. In de middag wordt een ander merkwaardig gezelschap door haar ingewijd in de geheimen van het Danseresje van Edgar Degas. De eerste scène gaat deel uitmaken van de vierde aflevering van de televisieserie , de tweede scène komt in de tweede aflevering.

Vanaf begin april gaat RTV Rijnmond 13 afleveringen van 15 minuten van Boijmans TV uitzenden - 6 voor de zomer en 7 erna.

Het format
Boijmans TV is een wonderlijke mengeling van fictie en non-fictie, van theater en journalistiek, van realiteit en verbeelding. En we hopen geestig en niet uitleggerig.

Elke aflevering is in drie onderdelen opgebouwd: een bovenwereld, een onderwereld en een binnenwereld-buiten.

Met de bovenwereld bedoelen we het museum zoals we dat kennen, met zalen vol kunstwerken. In elke aflevering van de serie leidt een kunst-educator (gespeeld door Jacqueline Blom) een groep mensen door het museum om stil te blijven staan bij een van de topstukken (De Toren van Babel van Pieter Bruegel, Het Danseresje van Edgar Degas, Verboden af te beelden van Magritte etcetera) en daar een boeiend verhaal over te vertellen. Bij nadere beschouwing blijkt de groep waar zij zich tot richt geen willekeurige publieksgroep, maar een zorgvuldig uitgekozen gezelschap van mensen die zich visueel en/of inhoudelijk verhouden tot het besproken kunstwerk. Bij De Toren van Babel bijvoorbeeld wordt de taalkwestie en spraakverwarring belichaamd door een groep eerste generatie migrantenvrouwen. Bij De Emmaüsgangers verbeeldt een groep goochelaars het illusionisme waarmee Han van Meegeren Dirk Hannema en de Nederlandse kunstwereld in de ban had. De scène in de bovenwereld wordt geregisseerd door Jetse Batelaan, net als Jacqueline Blom werkzaam bij het RO Theater.

Actrice Jacqueline Blom leidt als educator een groep moslima’s rond

Een groep bodybuilders raakt ontroerd bij een werk van Bas Jan Ader

De onderwereld is de wereld van de kunstenaar en de creativiteit waar de kunst uit voortkomt. In het programma nemen we de term letterlijk en gaan we naar de ruimte onder de grond bij het bekende beeld van Maurizio Cattelan. Daar zit elke aflevering een andere kunstenaar die door een nieuwsgierige suppoost via het gat in de vloer wordt ondervraagd over het werk dat in het museum te zien is. In de eerste aflevering is dat bijvoorbeeld Carsten Höller, die van de suppoost een mes en een taart krijgt aan de hand waarvan hij uit kan leggen wat hij met de titel van de tentoonstelling (Divided Divided) bedoelt. Er ontwikkelt zich een boeiend gesprek tussen Höller en de suppoost over de kunst en het leven.

Wat voor de televisiekijker een gesprek tussen suppoost en kunstenaar door de vloer lijkt, wordt op twee verschillende momenten opgenomen. In werkelijkheid wordt de kunstenaar geïnterviewd door Wilfried de Jong en speelt de suppoost (acteur Rogier Philippoom van het RO Theater) de scène later boven de grond na.

De binnenwereld-buiten verhaalt over de bezoekers van een museum. Bij dit luik kijken we steeds door de ogen van een medewerker van de Technische Dienst (mimespeler Yayha) die terwijl hij her en der in het museum een schroefje aandraait of plintje vastzet de meest verbazingwekkende situaties met museumbezoekers meemaakt: een wanhopig verliefd stelletje, een ruzie makend stelletje. De scènes sluiten inhoudelijk aan bij het werk van de educator en/of  de actuele tentoonstelling waarover de kunstenaar wordt ondervraagd.

In de uitzending worden de drie luiken door elkaar heen gemonteerd. De overgangen zullen worden gemaakt met korte geënsceneerde scènes met de suppoosten van het museum (echt en geacteerd).

Voor de televisieserie wordt nauw samengewerkt met het RO theater - dat al veel ervaring heeft opgedaan met hun gelauwerde televisieserie RO TV - en Wilfried de Jong. De producent is Popov Film.

Opnamen in het museum

Boijmans Journaal en ArtTube
Alle afleveringen van Boijmans TV worden geupload op ArtTube, alwaar ze zullen worden voorzien van contextuele informatie in de vorm van aantekeningen en verwijzingen naar de online collectie. Alle afleveringen worden ook in het Engels ondertiteld.

Daarnaast zal steeds worden bekeken of in de montage voor het televisieprogramma gesneuveld filmmateriaal geschikt is om via ArtTube uit te zenden; ook in dat opzicht kan ArtTube een verdiepende functie ten opzichte van het Boijmans TV vervullen.

Dankzij
De serie wordt mogelijk gemaakt door het VSBfonds en het Rotterdams Mediafonds.

Els Hoek en Deirdre Carasso

Bij de tentoonstelling Divided Divided van Carsten Höller is in de Kunst Studio, de educatieve ruimte van het museum, een presentatie gemaakt onder de titel “De wereld van Carsten Höller”. Je kan er de favoriete boeken, films, hotels, restaurants en muziek van deze kunstenaar lezen, zien en beluisteren. Kortom: de inspiratiebronnen van Carsten Höller. Je zou het ook een multimediale leestafel kunnen noemen, eentje die laat zien hoe een kunstenaar in elkaar zit en op basis van welke veronderstellingen een tentoonstelling gemaakt is. Een Who is who en een Making of ineen …

De kunstenaar Carsten Höller heeft vele interesses. Hij heeft werkt ook als bioloog, doet onderzoek naar de manier waarop planten en insecten met elkaar communiceren, organiseert festivals met Congolese muziek en verdiept zich in de hallucinerende werking van paddestoelen. Deze interesses en activiteiten ontstaan vanuit zijn belangstelling om de wereld vanuit verschillende invalshoeken te bekijken.

In het filmhuisje van de Kunst Studio kan je fragmenten van Höllers favoriete films bekijken, onder andere: Ingmar Bergman, The Silence (1963); Elvis in Concert; Larry Clark, Kids (1995); Lars von Trier, 5 Obstructions (2003); Jean-Luc Godard, Sympathy for the Devil (1968); Peter Weir, The Truman Show (1998); Mike Nichols, Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966).

Bij de studievitrines kan je zijn favoriete boeken doorbladeren, waaronder Margaret Bourke-White, They called it Purple Heart Valley. A combat chronicle of the war in Italy, 1994; poezië van Henri Michaux; U. Nakaya, Snow Chrystals: Natural and Artificial, 1954; V.P. Wasson, R.G. Wasson, Mushrooms, Russia and History, 1957; Henri Bergson, The Two Sources of Morality and Religion, 1932; H.G. Wells, The New Accelerator, 1866; Roger Penrose, Shadows of the Mind. A Search for the Missing Science of consciousness, 1994; Sue Taylor Parker, Robert W. Mitchell, Maria L. Bocca (red.), Self-awareness in Animals and Humans. Developmental Perspectives, 1994; Stephen Jay Gould, The Panda’s Thumb. More Reflections in Natural History, 1980; Robert Burton, The Anatomy of Melancholy. A Selection, 2004 (eerste druk 1621).

Er is Congolese muziek te beluisteren en je komt er achter dat Höllers favoriete eten El Bulli is, en … maatjesharing. Hij logeert graag in het Riviera Beach hotel in Accra, Ghana of in Claridges, Londen. En het Youtubefilmpje met de Marsmallow test intrigeert hem.

Kortom: een kijkje in de wondere wereld van Carsten Höller.

De leestafel is te bezoeken tot en met 25 april.

Deirdre Carasso

Museum Boijmans Van Beuningen heeft op 11 februari € 400.000 van de BankGiro Loterij ontvangen voor het project Art Rocks. Het museum gaat een aantal Nederlandse bands en artiesten de opdracht geven om een nummer te componeren bij één van de topstukken uit de kunstcollectie. De kunst inspireert muzikanten en hun muziek laat een (jong) publiek kennismaken met kunst.  

Een nieuw televisieprogramma volgt de rappers, singer-songwriters, dj’s en rockers in hun creatieve proces en zal worden uitgezonden door een landelijke omroep. De persoonlijke muzikale verhalen over kunst worden gelanceerd met groot openluchtconcert in Rotterdam. De nummers verschijnen op cd, zijn voor iedereen te downloaden en vormen het uitgangspunt voor een multimediatour door het museum. En er wordt een wedstrijd uitgeschreven die uitnodigt om het voorbeeld van de bekende artiesten te volgen. Video’s van de meer en minder bekende muzikanten worden getoond op het online videokanaal van Museum Boijmans Van Beuningen, www.arttube.nl.

Het project zal najaar 2011 van start gaan.

Deirdre Carasso

Een van de eerste vragen die opkwamen bij de opstart van ArtTube was: welke camera moeten we aanschaffen? En wie gaat deze bedienen? We gingen immers een videowebsite maken, en er moesten video’s voor gemaakt worden. Na wat testen met camera’s van de Rotterdamse camera verhuurders budgetcam hadden we wel een goede camera geselecteerd. Maar na een korrelige opname werd het ook wel duidelijk dat daar zoveel functies opzaten dat niet iedereen er succesvol mee kon filmen.

Groot was ook onze verbazing en blijdschap toen we van Fabrique, de (concept)ontwikkelaars van de ArtTube en Online Collectie website een Flip kado kregen.
De Flip is een camera waar je ontzettend weinig mee fout kunt doen. Het heeft 1 grote rode knop. Als je hier 1 keer op drukt, gaat hij opnemen. Druk je er een tweede keer op, dan stopt hij daar weer mee. Er hangt ook een USB snoertje aan, waarmee je hem zo aan je computer kunt verbinden - en je ontzettend makkelijk de bestanden kunt overslepen naar je computer.
Wil je ze op YouTube zetten? Dat kan ook. De Flip heeft software ingebouwd, waarmee je zo video’s op YouTube kunt zetten.
En het videoformaat is zo dat de video’s zowiezo gelijk online kunnen.
We waren verkocht!

Onze horizon verbreedde, als iedereen zo gemakkelijk de camera kon bedienen… Nu konden we bijvoorbeeld conservatoren een camera mee konden geven op reis … En een nieuwe serie was geboren. “From … with Love“.
De eerste test was met onze conservator design: Annemartine van Kesteren. Zij ging naar de Salone de Mobile in Milaan, en zou daarvan verslag uitbrengen met de Flip.

Na een korte introductie (1 keer drukken aan, 2e keer drukken uit) ging ze op pad. Toen ze (enthousiast) terug kwam, bekeken we de filmpjes en kwamen we tot twee conclusies:
- Het filmen op locatie was erg leuk om te doen
maar
- De beeldhoek van de Flip was te smal om goed op een beurs (de Salone de Mobile) te filmen. Je kan niet een hele stand in een beeld vatten, maar moet steeds van links naar rechts filmen
- De kleuren waren niet altijd even mooi
- Het formaat (in pixels) vonden we soms te klein..

Nu we wisten dat goedkopere camera’s bestonden, hebben we onderzoek gedaan naar andere opties. Daar kwam uit dat er inmiddels meer van dergelijke camera’s op de markt waren: Flip had een HD variant ontwikkeld, Creative had de Vado, en er was ook een Kodak Zi6.

Naast de specificaties en tekst recenties, waren er mensen die cameratests op YouTube hadden gezet. Zoals deze waarin de videokwaliteit wordt besproken:

En in deze video wordt het verschil in de beeldhoek van de lens goed zichtbaar:

Qua kosten maakte het niet veel uit, maar de Creative Vado HD paste het beste bij de specifieke wensen van onze conservator Annemartine (bredere beeldhoek) en had ook iets mooiere kleuren.

Sindsdien filmen we er ook onze ArtTube-serie het VIP Gastenboek mee, bijvoorbeeld dit interview met kunstenaar Moritz Ebinger over zijn Radio Rood installatie - opgenomen in onze betegelde espressobar, waardoor het ietwat hol klinkt.

Inmiddels zijn er veel meer goedkope compacte camera’s beschikbaar dan de Vado die we in Mei 2009 kochten, als je ook een camera wilt vinden, mis dan niet de video recenties op YouTube als uitstekende bron van informatie!

Naast mijn werk in Museum Boijmans Van Beuningen, heb ik de afgelopen twee jaar onderzoek gedaan naar de vertoning van videokunst in de openbare ruimte. Met de toename van het aantal beeldschermen op straat, in de vorm van vooral reclameschermen, vertonen ook steeds meer videokunstenaars hun werk buiten de muren van musea en kunstinstellingen.

Het onderzoek heeft geresulteerd in het boek ‘Pixels en plaatsen’ dat door NAi Uitgevers wordt uitgegeven. Het boek beschrijft zo’n 80 voorbeelden van dergelijke projecten en belicht deze ontwikkeling vanuit kunsthistorisch, architectuurhistorisch en stedenbouwkundig perspectief.

Op 2 februari 2010 wordt het gepresenteerd.

Voor meer informatie over het ‘Pixels en plaatsen’, zie http://www.naipublishers.nl/kunst/pixels_plaatsen.html

Het is weliswaar geen publicatie over museumeducatie, maar wellicht een tip voor iedereen die geïnteresseerd is in de voortdurend verschuivende relatie tussen kunst en zijn publiek!

Catrien Schreuder